Jury: Dit is hiphop zonder bling-bling

Vanavond ontvangt het hiphopduo Pete Philly & Perquisite de prestigieuze Amsterdamprijs voor de kunsten. Wordt hiphop nu serieus genomen als kunstvorm?

Sopraan Claron McFaddon, mode-ontwerper Aziz, toneelregisseur Guy Cassiers en schrijver Hafid Bouazza. Deze gearriveerde vertegenwoordigers van de traditionele kunsten wonnen eerder de Amsterdamprijs voor de kunsten. De prijs, 35.000 euro, gaat jaarlijks naar drie kunstenaars of instellingen die een bijzondere bijdrage leveren aan de kunst en cultuur in Amsterdam.

Dit jaar heeft de jury een gewaagde en onverwachte keus gemaakt. Naast videokunstenaar Julika Rudelius en architect Marlies Rohmer mogen Pieter Philip Monzon (1980) en Pieter Perquin (1982), beter bekend als Pete Philly & Perquisite, vanavond als eerste hiphopgroep de prijs in ontvangst nemen.

Hiphop? Was dat niet die popmuziek waarbij stoere jongens, behangen met goud en diamanten, over een kale drum en een kapotte plaat ’zingpraten’ en om de vijf seconden in hun kruis grijpen?

Perquisite, de producerende en componerende helft van het duo, weet dat hiphop met een imagoprobleem zit. Maar hij kan zich niet vereenzelvigen met dit overdreven stereotiepe beeld. „Hiphop bestaat nu dertig jaar en er zijn inmiddels zoveel subgenres ontstaan. Het soort hiphop dat wij maken heeft weinig te maken met veel commerciële rapmuziek die nu uit Amerika komt. Hoewel hiphop daar geboren is, vind ik wat er nu in Europa gebeurt een stuk interessanter.”

De jury van de Amsterdamprijs lauwert rapper Pete Philly en producer Perquisite vanwege hun cross-overs en vernieuwingen. De muzikanten zouden ’intelligente en geraffineerde’ hiphop maken. „Samen ontdoen zij de hiphop van zijn bling-bling imago”, aldus het juryrapport.

Pete Philly & Perquisite zijn in binnen- en buitenland bekend vanwege hun ongebruikelijke mix van hiphop, klassiek, jazz en wereldmuziek. En misschien wel het meest in het oog springend: het gebruik van de cello, die Perquisite zelf bespeelt.

Betekent de toekenning van de Amsterdamprijs dat hiphop serieus genomen wordt als kunstvorm? „Dat denk ik wel”, zegt Perquisite. „Het is een grote eer dat wij de prijs krijgen. Maar ik vind het terecht tijd dat dit genre eindelijk serieus genomen wordt. Kunst is voor mij niets anders dan expressie en hiphop is voor mij en velen met mij de ultieme manier om dat te doen.”

Zou dat klassieke instrument dat Perquin beheerst iets te maken kunnen hebben met de toekenning van de prijs? „Er wordt soms te veel nadruk gelegd op mijn cello”, vindt Perquin. „Ik maak hiphop en speel daarnaast ook cello. Maar ik beschouw mezelf niet als cellist. Het grootste deel van de tijd in de studio ben ik toch met produceren en componeren bezig. Ik denk eerder dat wij de prijs gekregen hebben vanwege de open manier waarop we met hiphop omgaan. En omdat ik met klassieke muziek ben opgegroeid, maak ik misschien andere keuzes dan de meeste hiphopproducers.”

De baas van het enige Nederlandse hiphoplabel Topnotch, Kees de Koning, is blij dat nu een hiphopact een kunstprijs krijgt. „Door acts als Pete Philly & Perquisite, die niet voldoen aan het geijkte beeld van rappers, wordt hiphop breder gewaardeerd. Tegenwoordig staan rappers gewoon op festivals als Lowlands, naast andere popstromingen. Dat is positief.”

Maar het kan ook te dol, vindt De Koning. „Op een gegeven moment werd de Zwolse rapformatie Opgezwolle zo op handen gedragen door het establishment dat het bijna belachelijk werd. In hoogdravende kunstprogramma’s van de VPRO werden de teksten geanalyseerd en werden er lagen in de muziek gelegd die er niet waren. Allemaal goedbedoeld, maar het ging wat ver. De kracht van hiphop is toch ook het ondergrondse karakter.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden