Opinie

Jungle-musical met sluwe slang en swingende apen

’Jungleboek, Mowgli en het regenwoud’ (6 jaar en ouder) door Theater Familie BV. Tournee tot en met 11 maart 2007. Info: www.jungleboek.com

’Weet je wel tegen wie je het hebt?’ gromt de tijger. ’Ik ben toevallig wel een beschermde diersoort’. Als musical-hoofdpersoon Mowgli antwoordt dat híj een mens is, schampert het roofdier dat er daar genóeg van zijn. Hij kan hem dus best opeten.

De nieuwe musicalversie van ’Jungleboek’, naar de boeken van Rudyard Kipling, heeft niet voor niets als ondertitel: ’Mowgli en het regenwoud’. Het is geen kopie van het klassieke verhaal met de bekende Disney-deuntjes, maar een eigentijdse, aangepaste versie waarin het grootste gevaar niet komt van tijger Shere Kahn, maar van de mens. De mens die, gewapend met cirkelzagen, de hele jungle wil omzagen.

Dus mobiliseert het verdwaalde mensenkind Mowgli – na zijn opvoeding door beer Baloo, panter Bagheera en de wolven – alle dieren om tegen de zagende mens op te treden. Zelfs de tijger werkt mee, want ook hij wil zijn jungle niet kwijt. En zo sluiten de dieren vrede met tijger Shere Kahn en vangen ze samen de zagende mannen.

De musicalproducent van ’Jungleboek’ werkt samen met het Wereld Natuur Fonds, dat een lessenpakket voor scholen samenstelde over het verhaal. Desondanks is de musical geen al te belerende of onheilspellende les geworden. Maar hij is wél spannend, met telkens knetterend onweer wanneer de tijger verschijnt, en een knallend geweer dat gekleurde glitters de zaal inschiet.

Er valt ook genoeg te lachen. Om het tegendraadse jakhalzen-duo Sheqqui en Tabaqui, om de mallotige hypnose-effecten van slang Kaa, en om de woordgrapjes van script- en liedjesschrijver Ivo de Wijs, die ’orang-oetang’ laat rijmen op ’nou als het moet dan’.

Regisseur én decorontwerper Niek Kortekaas laat zijn acteurs geen dieren imiteren. De beesten lopen op twee voeten. Alleen hebben ze een paar typische dierentrekjes. De wolven krabben zichzelf bijvoorbeeld steeds en de apen laten hun armen slonzig lang hangen. De suggestieve kostuums van Sabina Kumeling doen de rest. Het levert subtiel spel op waarbij de kinderen ruimte wordt gelaten voor hun fantasie.

Het verhaal speelt zich af in de jungle van India, maar in de muziek is dat nauwelijks te horen. Ronny Mosuse componeerde dixielandachtige arrangementen, Caribische steelbandklanken en zelfs een gospel, waarin Smadar Monsinos uit haar dak gaat als swingende apenkoningin. De acteurs spelen uitstekend. Carolina Dijkhuizen (Bagheera) zingt werelds, Nico de Vries is een innemende Baloo, Jeroen Venrooij zet slang Kaa sluw neer met zijn kronkelende lijf gehuld in een strakke jurk vol glinsterende knopen. En Gable Roelofsen is een perfecte Mowgli. Hij zingt losjes maar toch zelfverzekerd en door zijn open, haast kinderlijke blik kunnen alle kinderen zich moeiteloos in hem verplaatsen. Kortom: een spannend avontuur met een boodschap.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden