Column

Juist wanneer je jong bent, maakt de liefde blind

Meester Bart:
Meester Bart: "Troost je met de gedachte dat het soms voldoende is om slechts verliefd te zijn."Beeld Maartje Geels

Het is de jongen met misschien wel de grootste mond van de klas. Iedere ochtend doet hij een ronde langs zijn klasgenoten. Hij groet ze stuk voor stuk, met iets van voldoening in zijn stem.

Bart Ongering

Aan het einde van de les nemen we weer plaats in de kring. Ik wil nog een en ander bespreken, maar zie dat het bijna tijd is. Bas weet de aandacht van zijn klasgenoten alweer te verzamelen. Hij lijkt vandaag ook net even vrolijker dan normaal.

In het rumoer van de kinderen versta ik niet wat ze zeggen, toch geniet ik van hun levendigheid. In de buurt van Bas wordt gelachen, nog meer blikken zijn op hem gericht. Dan kondigt de schoolbel de pauze aan. Waar Bas doorgaans als een van de eersten het lokaal uitloopt, wacht hij nu tot zijn klasgenoten hem voorgaan.

‘Bas, is er iets?’

In zijn ogen zie ik een andere blik dan ik van hem gewend ben.

‘Ik ben dus verliefd op zo’n jongen.’

‘Je mag verliefd worden op wie je wilt.’

Een voorzichtige glimlach danst rond zijn lippen. Hij pakt de roos die achter hem op tafel ligt.

‘Maar hoe moet ik nou weten of ik hem verdien? Ik weet eigenlijk niet eens zeker of hij wel op jongens valt.’

‘Het spannende aan verliefd zijn is dat je een samenzijn mag wensen en tegelijk bang kunt zijn dat je hem niet verdient. Morgen is het Valentijnsdag. Misschien een goed moment om je liefde te uiten?’

‘Dat doe ik liever vandaag, meester. Ik ben bang dat hij op Valentijnsdag van iemand anders al iets krijgt.’

‘Dus wat houdt je tegen?’

‘De angst dat hij niet op mij valt.’

Ik kan me een winter in mijn schooltijd herinneren waarin ik verliefd was. Het was ijskoud buiten, maar in mijn hoofd was het voorjaar al begonnen. Helaas kwam de echte zomer nooit en was ik voor niets even blind geweest.

Juist wanneer je jong bent maakt liefde blind en haalt ze de meest kwetsbare vorm van onzekerheid naar boven. Pas achteraf, na de hartepijn, kun je genieten van het inzicht dat het nooit echte liefde had kunnen zijn.

‘Troost je met de gedachte dat het soms voldoende is om slechts verliefd te zijn’, zeg ik tegen Bas.

‘Weet u, meester. Misschien heeft u wel gelijk. Denkt u dat hij deze roos mooi zal vinden?’

‘Dat weet ik wel zeker.’

Ik kijk naar het schoolplein dat zich snel vult met kinderen. Witte sneeuw voorziet de tegels van misschien wel een laatste bewijs van de winter. Sommige kinderen laten verheugd een voetafdruk achter.

Bas heeft de roos voor zijn liefde niet meer in zijn hand. Onder zijn voeten ligt lentesneeuw. Voor hem is het voorjaar al begonnen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden