Juist die ouders kwamen niet

Moeten scholen de ouders wel een grotere rol geven? Dat was zaterdag de vraag aan de lezers. Een leerkracht ziet de kwestie anders: hadden alle ouders maar interesse in hun kind.

Inzet voor je kind
Ik maak mij als leerkracht zorgen om de betrokkenheid van ouders van een meisje dat haar schooltaken niet maakt en naar mij schreeuwt: "U kan de pot op mevrouw, en dat vindt mijn moeder ook!" Daarnaast heb ik alle vertrouwen in de ouders van een jongen die mij - na een weekje afwezigheid wegens griep - vraagt: "Juf, hopelijk gaat het nu wat beter met je?" Laat het nu net de ouders van zo'n aardig, op school goed presterende kind zijn die zich ten onrechte aangevallen voelen door de minister en haar vraag naar meer inzet voor school. De ouders van het brutale meisje werden ondertussen al tweemaal uitgenodigd voor een gesprek over dochterlief haar ondermaatse schoolprestaties. Tot nu toe gingen ze er niet op in. Dit type ouders - gelukkig in de minderheid - voelt zich niet aangesproken door de vraag van de minister. Een vraag die eigenlijk meer inzet voor je kind betreft.

Bea Ryckaert Breskens

Vroeger was het wel anders
De vraag naar de verhouding ouders-school was in mijn schooljaren niet aan de orde. Ik zat eind jaren dertig op de hbs-B. De enige keer dat mijn ouders een actieve rol speelden was na een onvoldoende voor gymnastiek op mijn rapport. Mijn vader is toen gaan vragen of dat echt wel nodig was geweest. Overigens kreeg ik, eenmaal op de hbs, geen toestemming om een schoolfeestje bij te wonen omdat ik die avond had geweigerd spruitjes te eten! Mijn eindexamen haalde ik met alle mogelijke vrijstellingen (cijfer 7 of hoger) voor het toen nog bestaande mondelinge deel van het examen. Intussen werd van mij wel verwacht dat ik mijn jongere broers en zussen hielp bij hun huiswerk. Daar kwam niets van terecht omdat ik niet begreep waar voor hen de moeilijkheden zaten. Zou dat laatste ook voor ouders van nu niet het geval kunnen zijn?

Dicky Baars Amsterdam

Tip voor Schoolprestaties
Ja, scholen moeten ouders een grotere rol geven. Maar dan vanuit een gezamenlijk doel: het stimuleren van de ontwikkeling van elk kind door het aansteken van een vlam en niet het met kennis volgieten van een vat. En ieder vanuit zijn eigen rol. Ouders worden nooit docenten, docenten worden nooit ouders van de leerlingen. Dat vraagt om onderling vertrouwen en wederzijdse waardering. En dat krijg je niet met een overeenkomst waarin ouders verplicht worden om op bepaalde momenten op school te verschijnen. Dit samen optrekken werkt. Vijf maal per jaar hadden we als ouders een uur 'breed overleg' over een veilige en stimulerende leeromgeving voor onze dochter met een verstandelijke beperking. Die investering betaalde zich ruimschoots terug, zowel in kwaliteit van het onderwijs als in het efficiënter inzetten van middelen. Is het een idee om dit aspect voortaan mee te nemen in de jaarlijkse Trouw Schoolprestaties?

Maarten Vrolijk Dronten

Van wie is de school?
De oproep van de minister vind ik positief. Maar dan moeten ouders niet meer beschouwd worden als 'knechtjes' van de school.

De hoofdstroom in het onderwijs is amper veranderd. Ondanks alle zogenaamde onderwijsvernieuwing wordt het gros van de ouders nog steeds afgescheept met 'tienminutengesprekken' met eigenwijze leraren. Van wie is de school eigenlijk? Ik denk toch echt van de leerlingen én hun ouders.

Als de oproep van de minister het 'eigenaarschap' van het onderwijs brengt waar het hoort - bij leerlingen en hun ouders - vind ik het een goede aanzet tot een echte verbetering van (middelbaar) onderwijs.

Jan Atze Nicolai Leeuwarden

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden