Jospin erkent verleden liever nu dan straks

AMSTERDAM - Opgewarmde prak. Veel meer was het niet, de onthulling door het dagblad Le Monde, dinsdag, dat premier Lionel Jospin van Frankrijk een verleden heeft als trotskist.

Nieuw was wel dat Jospin dat verleden voor het eerst erkende. Waarom? De meest voor de hand liggende verklaring is vaak de juiste: de hele en halve ontkenningen die de socialist tot dusverre over het onderwerp debiteerde, vormden een bedreiging voor zijn ambitie volgend jaar president te worden.

,,Het is waar dat ik belangstelling toonde voor trotskistische ideeën en dat ik banden aanknoopte met een van de groeperingen van die beweging'', zei Jospin dinsdag in het Franse parlement. Hij werd ondervraagd door een rechtse parlementariër. De inkt van de krant waarin die de details had kunnen lezen, was net droog.

Niet dat die parlementariër de krant nodig had. Het verhaal dat Jospin zich in de jaren zestig aanmeldde bij de Organisation Communiste Internationaliste (OCI), doet al sinds 1982 de ronde. De OCI was de belangrijkste onder de verschillende trotskistische groeperingen in die dagen in Frankrijk: extreem-links, communistisch en vooral gebrand op de stalinisten van de officiële communistische partij in Frankrijk, de PCF.

De onthulling in 1982 kwam ook al van Le Monde. In april van dit jaar maakte het satirisch weekblad Le Canard enchaîné een portret van de man die volgend jaar wellicht de kroon op zijn politieke carrière plaatst. Het weekblad zette daarin op een rij wat tot dan toe over de trotskistische achtergrond van Jospin bekend was.

,,Als het waar is is de missie buitengewoon geslaagd'', noteerde het weekblad over het gerucht dat Jospin in 1971 lid werd van de net opgerichte Parti Socialiste van François Mitterrand om die partij te infiltreren. Zeker lijkt in ieder geval dat Jospin de banden met de OCI in dat jaar niet verbrak. Als Le Monde dinsdag al iets nieuws meldde, dan is het de overigens anonieme verklaring van twee betrokkenen dat de contacten door de jaren heen minder werden, maar dat de officiële breuk er pas in 1987 van kwam.

,,Dat ben ik niet, dat is mijn broer'', zei Jospin tegen de twee journalisten die in 1996 een biografie over hem produceerden. Die broer, Olivier, was inderdaad lid van de OCI. In 1997 citeerde Jospin desgevraagd de schrijver André Malraux: ,,Een man is niet wat hij verbergt. Hij is wat hij doet.'' Dinsdag speelde de premier ineens open kaart. Hoewel, hij draaide kundig heen om de kwestie of hij zelf ook lid was geweest: ,,Ik heb in die contacten enkele opmerkelijke mensen ontmoet en dat heeft aan mijn vorming bijgedragen''.

Jospin en zijn adviseurs wisten dat er twee nieuwe biografieën over de premier in voorbereiding zijn, schreef Le Figaro gistermorgen. Ze verschijnen eind dit jaar, enkele maanden voor het duel om de macht met de zittende president Jacques Chirac. Voor de rechtse krant is het duidelijk: om de schade te beperken verkozen Jospins adviseurs de tijdbom nu maar te laten ontploffen.

De premier moet even door het stof. ,,Ik heb er inderdaad niet over gesproken en ik heb me één keer tot een ontkenning laten verleiden'', zei hij gisteren tegen de radiozender Europe 1. Maar wat telt is niet de pijn nu maar de uitkomst straks. Jospin gokt erop dat de kiezer de kwestie over een jaar weer is vergeten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden