Joodse Palestijnen

,,Israël doet denken aan nazi-Duitsland'', luidde vorige week de kop boven een artikel in Trouw. Het stuk is geschreven door Hajo Meyer, een van de ondertekenaars van 'Een ander joods geluid'. Hij vergelijkt de toestand van de Palestijnen in het huidige Israël met die van de joden in het Derde Rijk. De Palestijnen worden door Israël behandeld zoals de Duitse joden behandeld werden door Adolf Hitler, aldus Meyer. Hij onderbouwt zijn betoog met argumenten die ik hier niet zal afstrijden, omdat ze ronduit krankzinnig zijn. Wanneer er morgen een gek opstaat die beweert dat de wolken zijn gemaakt van slagroom, voel ik me evenmin geroepen om het tegendeel aan te tonen.

Hoe gek is Hajo Meyer? Hij deinst er niet voor terug om de Kristallnacht uit de kast te halen, een pogrom waarbij negentig joden werden doodgeslagen, 26000 joden onder mishandeling naar concentratiekampen werden afgevoerd, honderden synagoges werden platgebrand en meer dan 7000 joodse winkels werden vernield. Vervolgens zegt hij dat de Palestijnen een zelfde lot ondergaan. Zo gek is Hajo Meyer.

Mij interesseert vooral de wijze waarop hij zijn waanbeelden presenteert. Dat doet hij door te schermen met zijn slachtofferschap. Meyer is namelijk een van oorsprong Duitse jood, die door de nazi's werd vervolgd en die ternauwernood aan de dood is ontsnapt. Hij is niet zomaar iemand, hij is een martelaar, een bloedgetuige, een ingewijde! Van die hoedanigheid maakt hij dwingend gebruik. Want wie zou het oordeel van een ingewijde in twijfel durven trekken? Als Meyer zegt dat de politiek van Israël vergelijkbaar is met die van Adolf Hitler, moeten wij wel eerbiedig het hoofd buigen en hem op zijn woord geloven, nietwaar?

Nee, dat hoeven wij niet. De oorlogservaringen van Meyer zijn geen garantie voor deskundigheid. Ze maken van hem geen historicus, net zo min als een wereldreis van mij een aardrijkskundige maakt. Meyers verwijzing naar de Kristalnacht is misplaatst. Er bestaat geen overeenkomst tussen de Israëlische maatregelen tegen de Palestijnen en die van de nazi's tegen de joden. Niet in hevigheid. Niet in omvang. En nog veel minder in opzet. Wil Meyer sympathie wekken voor de Palestijnse zaak? Dan moet hij zijn huiswerk leren. Met zijn ruwe veralgemenisering van de geschiedenis bewijst hij de Palestijnen de slechtst mogelijke dienst.

Het is onverstandig om het lot van de Palestijnen langs de meetlat van Auschwitz te leggen. De meetlat van Auschwitz is een ondeugdelijk instrument, want die verheft massamoord door vergassing tot norm. Iedere andere schending van mensenrechten zinkt erbij in het niet. Door de Israëlische politiek te vergelijken met die van de nazi's, versluiert Meyer de eigenlijke ellende van de Palestijnen. Hun ellende is aanzienlijk genoeg om op zichzelf te staan. Hun ellende kan het zonder Auschwitz stellen.

Niet alleen schildert Meyer joden af als nazi's, hij verandert Palestijnen in joden. Het is zeer de vraag of Palestijnen met deze gedaanteverwisseling in hun nopjes zijn. Want hoe gaat dat? Vijftig jaar lang heb je als Palestijn verbeten en vergeefs gestreden voor je recht. Je staat op het punt de hoop op te geven. Dan word je plotseling aan de boezem gedrukt van een groepje buitengewoon progressieve Nederlandse joden: Hajo Meyer en consorten van 'Een ander joods geluid'. Je herademt opgelucht. Eindelijk vind je aandacht voor de Palestijnse nood, eindelijk vind je erkenning voor de Palestijnse eisen. Maar wat is dat? Terwijl Meyer raaskalt over Hitler en de Kristallnacht, krijg je van hem een ster opgespeld met het woord 'Jude'. Moedeloos staar je naar de gele vlek op je borst. Je bent wéér niet begrepen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden