Jongeren zingen uit volle borst het ’Hallelujah!’

Zingen op school. Het lijkt een uitgestorven bezigheid. Zangles was vroeger een vast wekelijks ritueel op mijn lagere school – een jongensschool. Ik genoot ervan en ik kan me niet herinneren dat mijn klasgenootjes er een hekel aan hadden. Je zong gezamenlijk liedjes, een uitsloverige onderwijzer probeerde er een tweede stem onder te zetten, en je had lol. Eens in de zoveel tijd was er dan een zang-’proefwerk’, dat bestond uit het alleen vóór de klas een liedje voordragen. Daar hadden sommigen wel meer moeite mee en ik herinner me dat een enkeling compleet dichtsloeg; geen woord, geen noot ontsnapte meer aan zijn lippen. Pas als de klas leeg was, en er alleen een onderwijzer was overgebleven, zong zo iemand dan alsnog met een heel klein stemmetje zijn lied.

Dan kunnen we nu nóg zo hameren op het belang van goed zangonderricht, maar dit zijn traumatische ervaringen. Nog zo’n trauma liep een jeugdvriendinnetje op dat op een belendende meisjesschool zat. In de zangles mocht zij van de juffrouw alleen ’met de lipjes’ zingen. Playbacken dus, opdat haar bromstem de zuiverheid van de meisjesstemmen niet verstoorde.

In Groot-Brittannië verschenen deze week de resultaten van een driejarig onderzoek. Op de helft van de onderzochte 84 lagere en 95 middelbare scholen blijft het zang- en muziekonderwijs in kwaliteit en kwantiteit ernstig achter. Dat heeft volgens de onderzoekers negatieve effecten op de persoonlijke en academische ontwikkeling van de leerlingen. Jongeren die wel muziek maken of zingen kunnen zich beter concentreren en zijn veel creatiever in het oplossen van problemen.

Als je het nieuwe boek ’Van hoge naar nieuwe kunst’ van kunstsocioloog Hans Abbing mag geloven, heb je in de toekomst niets aan die concentratie. Het klassieke concert is op sterven na dood, juist vanwege al die supergeconcentreerd luisterende mensen, beweert hij. Wat een hoop kul bij elkaar! Dat een uitgever deze prietpraat op de markt brengt, is onbegrijpelijk. Die heeft zelf vast ook nooit in de klas hoeven te zingen.

En het kan gelukkig ook heel anders. Komende donderdag vindt in Leiden de zoveelste editie van de scratch-Messiah plaats. Liefhebbers mogen dan met professionelen het grote oratorium van Hündel meezingen. Voor het eerst bestaat het meezingpubliek in de Pieterskerk voor meer dan de helft uit jongeren onder de 18. Groot succes voor docent muziek Mar van der Veer in Middelharnis. Al tien jaar neemt hij een bus middelbare scholieren mee naar Leiden. En nu heeft hij meerdere scholen zo gek gekregen. Meer dan 500 pubers zingen nu op donderdag de lastige polyfone muziek van Hündel. Da’s weer heel wat stappen verder dan mijn simpele liedjes op de lagere school. Hier past een hartgrondig ’Hallelujah’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden