Jonge Grieken roeren zich

Scÿne uit 'Attenberg', over twee jonge vrouwen in een Grieks kustplaatsje. De één leert de ander tongzoenen. (Trouw)

Tot en met 5 februari te zien op het Filmfestival van Rotterdam.

Een van de verrassendste Oscarnominaties viel deze week in de sectie ’beste buitenlandse film’. Het gaat om de Griekse film ’Dogtooth’ – vorig jaar nog te zien in Rotterdam. Voor wie de smaak te pakken kreeg: er staan alweer een paar nieuwe Grieken te trappelen, zoals Tiger Award-kandidaat ’Wasted Youth’ van het regisseursduo Argyris Papadimitropoulos & Jan Vogel, waarmee het 40ste Filmfestival van Rotterdam gisteravond opende, en vooral ’Attenberg’, een van de surprises van Venetië die deze week ook in Rotterdam is te zien.

De laatste keer dat een Griekse film zich zo in de kijker speelde in Hollywood, is alweer ruim dertig jaar geleden. Het ging toen om de niet verzilverde nominatie voor ’Ifigeneia’, een vertelling uit de Griekse mythologie met Irene Papas als Klytaimnistra. Voor de drie Oscars voor ’Zorba the Greek’ moeten we zelfs terug naar de jaren zestig, en dat was eigenlijk niet echt Grieks, met de Mexicaanse Hollywoodacteur Anthony Quinn in de titelrol van de levenslustige Griek die een gedeprimeerde Engelsman weer aan het lachen krijgt. De Hollywoodversie van Griekenland.

’Dogtooth’ is andere koek, een strak gestileerd en grillig portret van drie kinderen die nog nooit voorbij de hoge schutting van de ouderlijke villa zijn geweest en opgroeien in de bizarre, maar voor hen volledig vertrouwde werkelijkheid van de beschermende ouders. De film is met experimenteel elan gemaakt door de Griekse regisseur Yorgos Lanthimos die dit jaar opnieuw aanwezig is in Rotterdam, als een van de producenten en acteurs van het al even opwindende ’Attenberg’.

De Griekse regisseuse Athina Rachel Tsangari maakte een fascinerend, tegendraads experiment met het verhaal van twee jonge vrouwen in een Grieks kustplaatsje. De een gaat uit vrijen. De ander ziet de dood van haar vader tegemoet. Tussendoor leert de een de ander tongzoenen als in een Franse film. Ook zingen ze een liedje als in een Franse film. Ergens in ’Attenberg’ zit een fantastische Griekse mini-musical verstopt.

In ’Wasted Youth’ luisteren Griekse jongeren naar hiphop op de koptelefoon – afgesloten van de vragende blikken van ouders. Strak skateboard. Strakke gympen. Maar met nauwelijks genoeg geld op zak voor een broodje.

’Wasted Youth’ wil het in al zijn ambitie hebben over de Griekse malaise, via een jonge skateboarder uit een gebroken gezin en een oudere agent met een gebroken hart die elkaar ergens in de film tegen het lijf zullen lopen. Niet dat de film verder veel opheldering brengt over de Griekse rampspoed, maar het beeld van de moeder die door haar tienerzoon uit het ziekenhuisbed wordt getild – zo te zien met een dwarslaesie – toont wel vlijmscherp het failliet en het verdriet van een generatie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden