Jonge Finse componist overtuigt met 'Related Rocks'

AMSTERDAM - Muziek van jonge componisten met een verleden in de wereld van de pop- en rockmuziek klonk woensdagavond in de kleine zaal van het Amsterdamse Concertgebouw. Dat kwam omdat de jonge Finse componist Magnus Lindberg het dit keer voor het zeggen had in de tweede aflevering van de serie 'Tijdgenoten'. Op verzoek van het Asko-ensemble koos hij twee representatieve werken van eigen hand, en voorts werken van componisten, met wie hij zich verwant voelt.

Met de uitvoering van 'Ur' uit 1986 gaf Lindberg aan het begin van de avond zijn visitekaartje af als componist èn als dirigent. Elegant, maar wel wat dilettanterig, wees de negenendertigjarige Fin de musici van het Asko-ensemble met symmetrische gebaren de weg in de wirwar van deze weinig overtuigende partituur.

'Ur' klinkt alsof de oersoep met de vork wordt geconsumeerd. Een laag met elektronische klanken uit de vier rondom opgestelde geluidsboxen mengde aardig met het ensemble van klarinet, strijkers en piano. Maar de instrumentalisten deden vooral hun best elkaar niet kwijt te raken en de saaie maatslaander die er voorstond kon geen moment magie ontlokken aan zijn eigen partituur.

Hoe anders klonk aan het eind van de avond het kersverse 'Related Rocks' van dezelfde componist. Door tijdnood gedwongen moest het Asko-ensemble ertoe besluiten slechts het slot van deze veelbelovende compositie uit te voeren. Twee slagwerkers en twee pianisten slaagden erin - zonder dirigent - een volle zes minuten te boeien met een wervelende show.

'Related Rocks' doet zich voor als een vertrouwd stuk minimal music, waarin de verwante maar toch verschillende klanken van allerlei toetsinstrumenten versmelten. Maar in de ongebreidelde stroom klanken zitten zoveel nuances qua tempo en kleur, in de vormopbouw zijn zulke bijna 'klassieke' momenten van climax en anticlimax herkenbaar, dat 'Related Rocks' nu al doet uitzien naar de volledige versie .

Tussen de twee zeer verschillende gezichten die Lindberg aan het begin en aan het einde van de avond toonde, kwam muziek van anderen aan de orde: van de piepjonge Brit Julian Anderson een werk voor hobo en piano, en van de hier al meer bekende Duitsers Heiner Goebbels en Helmut Oehring.

Laatstgenoemde werkt nauw samen met de van oorsprong Nederlandse Iris ter Schiphorst. Met 'LIVE' uit 1997 schreven zij in opperste eendracht een werk voor de stemkunstenares Salome Kammer. De grote variëteit die zij in haar voordracht ten toon spreidde, was in de verste verte niet terug te vinden in de behandeling van de strijkinstrumenten die haar begeleidden. Dat leidde tot een zekere onevenwichtigheid; in combinatie met de te grote lengte van het stuk verslapte de aandacht al gauw.

Uiterst boeiend en geen minuut te lang bleek daarentegen 'Herakles 2' van Heiner Goebbels voor vijf koperblaasinstrumenten en slagwerk. Frisheid en joligheid kenmerkten van het begin af aan dit stuk, waarin de blazers van het Asko een prachtige ronde koperklank realiseerden. De voor driekwart gevulde zaal genoot van spel en tegenspel van het slagwerk en het koper en liet zich ook bij de andere onderdelen van het programma niet onbetuigd.

De serie 'Tijdgenoten' lijkt na twee concerten verzekerd van een trouwe belangstellende aanhang met een gezonde dosis nieuwgierigheid.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden