Jonge bonders praten zelden over kerkfusie

AMSTERDAM - Volgen gereformeerde-bondsjongeren hun ouders in de zorg over de dreigende fusie van de drie grote protestantse kerken of hebben zij andere prioriteiten in het (christelijk) leven? Vier jonge bonders aan het woord over SoW.

“Dit is nou een typische SoW-cake,” hoorde Gerdien (18) eens iemand zeggen die net met een vies gezicht een hap had doorgeslikt. “Alles zit erin, maar het smaakt nergens naar.” Zo wil ze het dus niet. Als de hervormde, gereformeerde en lutherse kerken samengaan, moeten de dingen die zij belangrijk vindt blijven. “Goede prediking en diepgaande bijbeluitleg,” vindt ze grote pluspunten van de gereformeerde bondskerken. Wel zouden de diensten wat blijer mogen. De evangelische pinksterconferentie in Vierhouten noemt ze “effe kicken.” Toch zou ze nooit overstappen naar de evangelischen. “Ze preken te oppervlakkig en het bidden om de Heilige Geest en het spreken in tongen vind ik nogal opzweperig.” Het Samen-op-Wegproces leeft niet voor de jongeren in haar kerk. Ze praten er in ieder geval zelden over. Veel vertrouwen heeft Gerdien er ook niet in. “Ze moeten het wel proberen want de verdeeldheid is toch jammer. Maar ik denk niet dat het zonder scheuringen lukt.” Ze vindt eigenlijk dat ze er meer van zou moeten weten. Het gaat ook om háár kerk van de toekomst. “Nu zijn het de hoge heren die alles beslissen. Ze zouden ons er meer bij kunnen betrekken. Maar dan moeten ze ons eerst vertellen wat er allemaal aan de hand is.”

Ook de 19-jarige Cees Hoek, student theologie op de protestants christelijke scholengemeenschap de Vijverberg heeft andere prioriteiten dan zich verdiepen in Samen op Weg. Om dat proces bij te houden, zou je zoveel moeten lezen en studeren, zegt hij, daar heeft hij gewoon geen tijd voor. Eén ding staat voor hem echter als een paal boven water: de plaatselijke gemeenten moeten zichzelf kunnen blijven. “Als wij de dienst niet meer kunnen invullen zoals wij dat willen, als wij bij voorbeeld van hogerhand opgelegd krijgen wie er allemaal aan het Heilig Avondmaal mogen deelnemen en wie niet, dan moeten we stoppen met Samen op Weg.”

Planting Gods

En als dat betekent breken met de hervormde kerk? Daar is de jonge Hoek nuchter over. “Dan moeten we eruit”. Maar zou dat niet regelrecht indruisen tegen Gods wil? De hervormde kerk is immers een planting Gods? Cees Hoek: “Zelf denk ik niet dat God aan de kerk als instituut zoveel waarde hecht. Ik denk dat het God meer kan schelen hoe gemeenten samenkomen.” Volgens hem is er bij de jongere generatie bonders een tendens van: de kerk maakt me niet zo uit als zij maar bijbelgetrouw is.

Zelf trekt Cees ook op met evangelische jongeren bij zijn werk als vrijwilliger in een café van Youth for Christ. Het vrolijke, het zingen, daarvan kan de gereformeerde bond leren, denkt hij. Hij kleedt zich netjes op de zondag, want dat is voor hem een feestdag. Maar geen donkerblauw pak, eerder een knalgeel. De nieuwe generatie bonders zal volgens Cees Hoek de kerk veranderen. De kerk zal kleiner worden, voorspelt hij, en het zwaarmoedige zal er wat af gaan.

“éls jongeren zich al met SoW bezighouden”, denkt Edwin Pouw (19), “zeggen ze klakkeloos na wat de ouders zeggen. Als de ouders fel zijn, zijn de kinderen vaak ook fel.” Edwin gelooft dat het belang van samengaan wezenlijker is dan het naamplaatje hervormde kerk. “Daar zou ik de hervormde kerk voor willen opgeven. Als er maar belijdenissen komen waar ik me in kan vinden.” Zelf gaat hij allang samen met jongeren uit andere gezindten. “Op jeugdbijeenkomsten zingen we evangelische opwekkingsliederen. Dat is toch een betere basis voor Samen op Weg, zo'n gezamenlijke beleving?”

“Is het de energie wel waard? Al die predikanten zitten daar iedere keer weer en zijn dan niet in hun gemeente,” zegt Lydia Slomp (20). Ze vindt het aan de ene kant goed dat geprobeerd wordt een eenheid te smeden. Vooral voor de zending: “Het is niet uit te leggen dat je in Nederland niet samen kunt gaan. Terwijl je van hen vraagt het evangelie aan te nemen.”

Maar Lydia vindt ook dat een kerk in alles uit moet gaan van de Bijbel die van kaft tot kaft het woord van God is. Ook hecht ze aan de drie formulieren van enigheid. “Dan kun je zeggen dat we elkaar vrij moeten laten. Maar wat is dan nog het doel van SoW? Dan gaan we door zoals nu, alleen is dan van boven besloten dat we bij elkaar horen.”

Lydia weet niet precies wat er allemaal gaande is. En hoewel ze vindt dat het goed zou zijn er meer mee bezig te zijn, zegt ze ook: “Ik kan er toch geen invloed op uitoefenen en ik ben met zoveel andere dingen bezig.” Wel gedenkt ze SoW regelmatig in haar voorbeden. “Dan bidt ik dat het tot eer van God mag zijn, niet alleen voor menselijke doelstellingen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden