Johnson heeft hart verpand aan Oranje

Na het World Port Tournament en het EK begint vandaag het derde en belangrijkste toernooi voor het Nederlands honkbalteam. Tijdens de olympische kwalificatie staat de ploeg weer onder leiding van Robert Eenhoorn en heeft interim-manager Davey Johnson een stapje terug gedaan.

HAARLEM, ROTTERDAM - Davey Johnson verscheen als een onbekende, maar stralende ster aan het Nederlandse firmament. Hij werd de tijdelijk vervanger van Robert Eenhoorn, die rust zocht na de dood van zijn zoontje. Na enig zoeken werd de honkbalbond op Johnsons spoor gezet.

Daarmee kwam de bond terecht bij een man met een enorme reputatie. In de VS behoort Johnson tot de groten uit het honkbal. Hij was drie maal winnend deelnemer aan de World Series, twee keer als speler van de Baltimore Orioles, de laatste keer als coach van de New York Mets. Hij speelde voorts als professional bij de Atlanta Braves, de Philadelphia Phillies en de Chicago Cubs. Vier maal werd hij in een All Star-team gekozen. Na zijn spelersloopbaan werd hij coach bij de Mets, de Chigaco Reds, de Los Angeles Dodgers en de Orioles. Met zo'n carrière sta je in Amerika op een voetstuk.

Het heeft hem niet tot hoogmoed verleid. Integendeel. Ook Johnson ondervond de macht van het geld, met name dat van de eigenaar van de Dodgers, die hem ontsloeg. Toen hem duidelijk werd dat hij nooit meer een club in de Major League zou coachen, trok hij zich in Florida terug, waar hij ging golfen en vissen. Voor de lol traint hij nog wat studenten. Zo zou zijn leven verder zijn, had hij al gedacht en hij had zich erbij neergelegd.

Tot het verzoek uit Holland kwam om Eenhoorn tijdelijk te vervangen. Hij zei meteen 'ja'. Een koele, zakelijke huurovereenkomst werd het echter nooit. Daarvoor was hij te veel getroffen door de omstandigheden.

,,Wat Robert heeft moeten doorstaan, is tragisch'', meldde hij in zijn eerste contact met de pers. ,,Ik beschouw deze dienst als een vriendendienst. Niet omdat we elkaar kenden, want dat was niet zo. Wel omdat mijn respect voor Robert groot is.''

Eenhoorn speelde een paar jaar bij de NY Yankees en maakte dus deel uit van het Major League-circus. Zo kende Johnson zijn naam en uitslagen.

Vanaf het begin liet de Amerikaan voelen waar hij vond dat zijn plaats was. Hij was de onbetwiste leider, maar een met een goed luisterend oor. Vooral voor Eenhoorn. En hij gaf aan onmiddellijk terug te zullen treden als Eenhoorn zijn plaats weer wilde innemen. Sterker, hij stimuleerde zijn jonge collega terug te keren. ,,Toen ik voelde dat hij wel weer bij de ploeg zou willen zijn, heb ik gezegd: kom terug, wacht niet te lang. Hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt.''

'I'm fired', lachte Johnson vorige week vrijdag. ,,Nu Robert heeft laten weten zijn taak weer te willen oppakken, ben ik daar alleen maar blij om.''

Maar van ontslag is voorlopig nog geen sprake. Niet alleen omdat het afspraak is dat Johnson ook de komende week bij de ploeg blijft, maar ook omdat hij dat zelf graag wil. Al bij zijn presentatie zinspeelde hij op een langer contact met de Nederlandse ploeg dan de overeengekomen periode. Al snel liet hij weten dat hij wel mee zou willen naar de Olympische Spelen. ,,Als assistent of adviseur of scout, maakt me niet uit.'' Als hij er maar bij kan zijn. Over financiële eisen hoeft niemand zich druk te maken: die heeft hij niet.

Het zou niet eens zo gek zijn als de 60-jarige Amerikaan zich in de aanloop naar Athene bij de ploeg zou voegen. Iedereen spreekt vol lof over zijn inbreng. Eenhoorn, na het behalen van de Europese titel: ,,Dit is Dave's toernooi geweest. Hij heeft de ploeg hierheen geleid.'' Bench-coach Meulens: ,,Hij ziet alles, praat veel in de dug-out en legt alles uit.'' Eenhoorn: ,,Hij is een vaderfiguur voor mij geweest met een groot inlevingsgevoel in mijn persoonlijke omstandigheden en ook veel gevoel en respect voor de bestaande structuren.''

Anderzijds blijft Johnson bescheiden: ,,Dit is Roberts team. Alle beslissingen heb ik in overleg met hem genomen. Ik ben onder de indruk van de organisatie. Het is ook een goed team, een collectief, een fijne groep. Er zit warmte in die ploeg.''

Johnson heeft in Nederland rondgekeken en naar eigen zeggen veel herkend. In de stadions van Rotterdam en Haarlem, honkbalparadijzen naar Nederlandse begrippen, maar door Johnson gekwalificeerd als stadionnetjes op het niveau van de minor league. Hij bedoelt dat geenszins laatdunkend. Integendeel, Johnson heeft de neiging zich te distantiëren van de Amerikaanse top, waar hij de salarissen belachelijk hoog vindt en eigenaren de baas spelen zonder verstand van honkbalzaken. Dat botste menigmaal. ,,Ik ben vier keer door een eigenaar ontslagen'', zegt hij. Het klinkt trots.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden