Jim Courier is 'rock and roll', sociaal én een goede sportman

NEWPORT BEACH - Hoewel toptennissers beweren dat ze binnen vier tot vijf dagen 'in vorm' kunnen raken, doet zich het vreemde verschijnsel voor dat van de single-spelers in de Davis Cup-ontmoeting tussen de Verenigde Staten en Nederland slechts één man van zichzelf kan zeggen dat hij de laatste weken behoorlijk (of iets beter) gespeeld heeft.

MART SMEETS

De drie Nederlandse single-kandidaten Siemelink, Haarhuis en Schalken vlogen er in Key Biscayne in de eerste ronde uit, Agassi speelde een miezerige verlieswedstrijd tegen Draper en alleen Courier speelde op niveau en haalde de halve finale.

Jim Courier lijkt dus de man die de Amerikaanse Davis Cup-ploeg moet gaan dragen. De rossige (en sinds kort weer langharige) Floridean speelde in Miami sterk en veerkrachtig tennis. Hij sloeg in korte tijd Krajicek uit het toernooi en was te slim voor de onthutste Ivanicevic alvorens het gezondheidsmonster Muster over hem heen rolde. Toch maakte Courier indruk op vele volgers. De man die afgezakt was tot de 26ste plaats op die vreselijke ATP-lijst, lijkt aan zijn derde jeugd bezig te zijn.

Courier werd prof in 1988 en was meteen een van de hardste 'hitters' in het circuit. Hij versloeg zijn opponenten vaak op kracht, maar die manier van spelen was geen lang leven beschoren. Na grootse en vooral ook rijke jaren zakte hij in 1994 uit de top-10 en won geen toernooi. Het leek erop dat het krachtmens in de vroege jaren negentig te veel van zichzelf had gevraagd en dat het heilige vuur nu ineens weg was. In 1992 was hij nog de nummer één van de wereld geweest en in de lijst van Grand Slam toppers neemt hij na Agassi de tweede plaats in: twee keer kampioen, tweemaal verliezend finalist en dat voor een jongen waar men in 1988 van zei dat hij uitsluitend hard kon slaan en weinig gevoel en finesse in zijn spel had.

Courier speelde in 1995 de misschien wel beste tennispartij van het decennium toen hij in Melbourne tegenover de toen mentaal aangeslagen Sampras kwam te staan en na afloop van die memorabele vijfsetter een buitengewoon menselijke indruk maakte en zijn landgenoot geweldig sterk opving. Courier is niet alleen tennisspeler, maar ook wereldburger. Hij was de man die in Melbourne, na het behalen van de Australian Open titel in de rivier sprong omdat zulks 'fun' was. Hij vertelde er wel bij dat de mensen in Melbourne hun best moesten doen om die verrekte vuile rivier schoner te krijgen. Courier is zo'n beetje de graagst geziene gast bij de French Open op Roland Garros. Toen eenmaal duidelijk werd dat de Amerikaan zijn best deed een paar zinnen Frans uit te spreken, werd hij geadoreerd door de Fransen.

Artiest

Maar er is ook nog een andere Jim Courier. De artiest, de man die gitaar speelt, die kan drummen en die de moderne muziek bijhoudt. Zo speelde hij ooit met de groep R.E.M. op het podium mee tijdens een live-optreden en werd hij door de groepsleider, Michael Stipe, aangekondigd als een “special guest.” En Courier maakte zich onsterfelijk door ooit, tijdens de minuut pauze tijdens 'crossovers' in zijn stoel een boek te pakken en schijnbaar geïnteresseerd te gaan zitten lezen. Uhh, niet zomaar een titel, neen Courier bewees dat hij geestelijke lading meetorst. Hij las toen Maybe the Moon van Armistead Maupin. . .

Courier leeft en woont in Miami op het zeer exclusieve Fisher Island, een klein eilandje waar de echt rijken van deze wereld zich kunnen terugtrekken en in alle rust leven. Courier woont er al enige tijd. Twee van de laatste nieuwe bewoners hebben gezorgd dat Fisher Island iets heel speciaals is. Boris Becker kocht er een penthouse en sinds de komst van de talkshow queen Oprah Winfrey is het kleine eilandje een bezienswaardigheid geworden, niet toegankelijk voor stervelingen overigens.

Courier is van eenvoudige komaf, uit Dade City, een buurt waar je 's avonds liever niet solo te voet gaat. Zijn verdiensten van de laatste negen seizoenen als profspeler (hij staat in de boeken voor meer dan 12 miljoen dollar exclusief extra sportieve inkomsten) hebben hem in staat gesteld in alle rust te gaan leven.

Courier heeft iets van een prettige bourgeois artiest in zich. Hij is bepaald “politiek incorrect” vanwege zijn bijna linkse ideeën, die vooral in de Verenigde Staten nauwelijks van topsporters gepruimd worden. Toch heeft hij zich, door zichzelf te blijven en niet te marchanderen, een vaste plaats in de Amerikaanse sportwereld verworven. Hij is voor velen nog steeds de blue collar worker, de eenvoudige jongen die geweldig zijn best deed en het in de grote sportwereld wist te maken. Met wapens die voor ieder duidelijk zichtbaar waren: hard meppen en veel inzet. Toch gleed Courier snel uit de top weg. Het leek erop alsof de vijf jaar aan de top hem uitgedroogd hadden en dat moet hij zeker ook gevoeld hebben. Hij wisselde onlangs van coach. Hij stuurde zijn mentor en vriend José Higueras weg en ging met Harold Salomé in zee. Resultaten waren direct zichtbaar, want Courier lijkt zijn oude vorm langzaam, maar heel zaeker, terug te vinden. In het verleden stieten twee Hollandse Davis Cup-gangers op de sterke Floridean. Jan Siemerink moest in de marathon-finale van Bazel buigen en Jacco Eltingh was de man die het niet haalde bij de laatste Nederland-USA confrontatie in 1994.

Courier zei verleden week in Key Biscayne, dat hij voelde dat hij zijn oude ritme enigszins teruggevonden heeft. Letterlijk: “Mijn service loopt en mijn ground strokes zijn diep en hard en daar heb ik altijd mee gespeeld. Als ik deze vorm vasthoud, dan zie ik met vertrouwen de Davis Cup wedstrijd tegen Nederland tegemoet. Ik heb tegen al hun spelers in het veld gestaan en ze allen verslagen, dat geeft een prettig gevoel.”

Courier speelde afgelopen seizoen beduidend minder dan in het begin van zijn loopbaan. Zijn commentaar: “Veel spelen maakt je kapot. Ik heb dat net op tijd ingezien. Ik heb nu het gevoel dat ik weer met de top meekan. Weliswaar heb ik de eerste maanden veel gereisd, maar ik voel me fris en met die conditie ga ik tegen Nederland spelen.”

Jim Courier is geen gewone topsporter en misschien daarom wel eens met een scheef oog in de 'beperkte' tenniswereld aanschouwd. Hij is rock and roll, hij is sociaal, kunstzinnig en daarnaast een goede sportman. Privé is hij rustig, bijna een prettige 'loner', maar zijn sociale gevoel moet je hoog aanslaan. Toen verleden jaar Courier in grote advertenties van het overhemdmerk Arrow verscheen, haalde men in de tenniswereld de wenkbrauwen op: Courier in een net dress-shirt? De 20 000 dollar die hij verdiende schonk hij aan een vereniging die instaat voor de opvang van arme kinderen in Miami.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden