Jij hebt zeiloren, zeggen de kinderen op school

Een meisje (6) heeft prachtige blauwe ogen, een aanstekelijke lach en gigantische flaporen. Help, denken haar ouders, straks wordt ze daarmee gepest. Is het tijd voor de plastisch chirurg?

Liefde maakt heus niet blind, een moeder ziet dat haar dochter flaporen heeft. Soms noemt ze het meisje zelfs liefkozend 'Flapje'. Maar verder zijn de oren net zo min een issue als de platvoeten van de vader en de zadeltassen van de moeder. Iedereen heeft wel wat, toch?

Dan komt het meisje somber uit school. 'Mam, ze zeggen dat ik zeiloren heb'. Ach joh, zegt haar moeder, trek het je niet aan, die kinderen roepen maar wat, neem een koekje. Met die geruststellende woorden bedekt ze haar eigen angst: stel nou dat haar dochter straks écht gepest wordt met haar oren? Dat ze vaker zo verdrietig aan de keukentafel zit?

Een buurvrouw wrijft kort daarop zout in de wond. Bij de koffie vraagt ze: 'Denken jullie al na over een oorcorrectie? Mijn nichtje heeft het ook laten doen, en echt, ze is zó blij'. De moeder zwijgt gepikeerd, het idee alleen al staat haar tegen. Waarom zou er in haar mooie, gave dochter moeten worden gesneden?

Toch tikt ze die avond op google de zoekterm 'flaporen operatie' in. En leest ze dat pesterijen, uitgelokt door opvallende oren, bij het slachtoffer kunnen leiden tot een negatief zelfbeeld. Schat, vraagt ze dan aan haar man, wat denk jij, moeten we met ons kind naar de plastisch chirurg?

Voor die vraag staan veel ouderparen, weet Irene Mathijssen van de Nederlandse Vereniging voor Plastische Chirurgie. Zij schat dat er jaarlijks zo'n drieduizend kinderen vanwege hun flaporen onder het mes gaan. Technisch is dat goed mogelijk vanaf zes jaar: dan zijn de oren volgroeid. "En op die leeftijd kunnen veel kinderen ook al goed aangeven waarom ze de operatie willen."

Het flaporenkind moet wel zélf gemotiveerd zijn, zegt Mathijssen, die in het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam kinderen met allerlei - ook ernstiger - gelaatsafwijkingen opereert. "Als ik merk dat alleen de ouders het willen, dan wijs ik ze af."

Ze snapt wel dat ouders hun kinderen tegen hardvochtige leeftijdsgenootjes willen beschermen, maar: "Ik kan alleen iets doen aan de stand van hun oren." Uit onderzoek blijkt dat kinderen die er raar uitzien - omdat ze wijd uitstaande oren, geen oren, een half oog of geen jukbeenderen hebben - soms gepest worden. Maar soms ook niet: "Er is géén relatie tussen pesterijen en de ernst van de afwijking."

Kinderen die bewust voor de correctie kozen, zijn daar achteraf wel heel blij mee, zegt de plastisch chirurg. Toch ziet pestdeskundige Alice Vlottes een operatie op zo'n jonge leeftijd helemaal niet zitten. "Misschien heeft het meisje ook nog een scheve neus. Moet ze die dan ook laten opereren?" Ouders die streven naar een flapoorloos ideaal, geven hun kind volgens haar de verkeerde boodschap. Namelijk: jij moet perfect zijn. Vlottes prefereert een andere levensles: flaporen horen bij jou, wapen je tegen plagerijen, en trek aan de bel als plagen pesten wordt.

Even uitstellen dus, die flapooroperatie? Let wel op, waarschuwt Mathijssen: sommige verzekeringen vergoeden die ingreep maar tot twaalf jaar.

Reageren? Zelf een opvoedvraag insturen? Mail iris.pronk@trouw.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden