“Jij, Hans? & rdquo;

Het zijn stille mensen, die van het Gereformeerd Politiek Verbond op de West-Brabantse klei. Maar God hoort ze brommen.

FRANS DIJKSTRA

“O Heere”, gaat een GPV'er voor in gebed. “Het verval in ons land door het paarse kabinet en de paarse fracties maakt ons droevig. Zegen onze verkiezingscampagne zodat veel mensen mogen zien dat een stem op confessioneel gerichte politiek, een goede stem is.”

Na dat slotgebed staan de GPV'ers in Partycentrum De Rietpluim in Dussen zwijgend op. Alleen het gekras van stoelpoten op de plavuizen is te horen.

De GPV'ers weten heel, heel zeker dat zij een van God gegeven weg bewandelen. “Normen en waarden hoeven wij niet meer te zoeken. Die kennen wij al. Want ze zijn uitgewerkt in de tien geboden”, verkondigt lijsttrekker Schutte vanaf het spreekgestoelte.

Toch is niet alles bij het GPV in steen gebeiteld. De omgangsvormen worden zelfs hier op de zware klei minder hoekig. Zo loopt er een man heen en weer met een loopmicrofoon om de avond aan elkaar te praten. Hij kondigt de lijsttrekker aan. “Gert Schutte”, zegt hij met stemverheffing. “Jaaa, we zeggen nu Gert. Dat hoort er tegenwoordig bij.”

Schutte blijft onverstoorbaar. “Dank je wel, Van Kalkeren. Ik blijf maar gewoon Van Kalkeren zeggen, als je het goed vindt.”

Het GPV doet tegenwoordig ook aan rijmpjes. Schutte begon er zelf mee. “Bolk is tolk van het volk”, zei hij olijk bij het begin van de campagne. De man met de loopmicrofoon heeft er ook een: “Paars wordt versperd door onze eigen Gert.” Het publiek schokschoudert even van pret.

Een tweede paars kabinet is een schrikbeeld. “Paars Eén heeft het nog niet zo bont gemaakt als we hadden gevreesd”, zegt Schutte. “Maar nu komen er aanzetten tot een veel slechter beleid. Desnoods gaan ze proberen, tegen de hele wereld in, het homohuwelijk door te zetten. En euthanasie zal gewoon een vorm van medisch handelen worden.”

Het is niet allemaal doodserieus. Een twaalftal meisjes loopt onwennig een rondje door de zaal op de klanken van een elektronische muziekdoos. Ze ontwijken de blikken van hun ouders en buren door naar de grond te kijken. Dan gaan ze op het podium staan en zingen ze stichtelijke liedjes. Hun ijle stemmen gaan verloren onder het elektronisch geblaat.

Vanwege die ongelijke strijd besluit de dirigent zijn gitaar te pakken om, zoals hij uitlegt, unplugged verder te gaan.

Stokstijf staand werken de meisjes zich door de liedjes heen. Als ze aan wereldser repertoire beginnen laten de meisjes hun knieën wat knikken op de maat van het 'volkslied' van het Land van Altena, zoals dit kleiig stuk Brabant heet.

“O heerlijk Altena, mijn polderland, waar bloempjes bloe-hoeien, al aan de waterkant”

Het is tijd voor vragen uit het publiek. Niemand meldt zich. De man met de loopmicrofoon doet z'n best. “Iemand uit het koor misschien?” Stilte. “Jij, Hans?” vraagt hij de dirigent. “Nee later misschien”, ontloopt de dirigent de aandacht. De loopmicrofoon begint dan maar met de aankondiging van de pauze. Ineens durft een mevrouw achterin de zaal. Of meneer Schutte commentaar heeft op de orgaandonatie. Schutte steekt van wal met te zeggen dat de Tweede Kamer de orgaandonatie heel zorgvuldig heeft behandeld. Zo zorgvuldig dat de wet unaniem is aangenomen. Maar de vragenstellende mevrouw is niet tevreden. Haar buurvrouw begint ook te morren. De heiligheid van het van God gegeven lichaam is in het geding. “Ik sprak als politicus, niet als ethicus”, ontwijkt Schutte de opdoemende religieuze splijtzwam. “We hoeven elkaar niet schuin aan te kijken als iemand daar een andere mening over heeft.”

Opnieuw dreigt de pauze en opnieuw neemt een vragensteller het woord. “Als die orgaandonatie van u mag, wat denkt u dan van crematie? Ik ben één keer bij zo'n crematie geweest, verschrikkelijk was dat.”

Schutte vindt dat heel iets anders. Uit de 'rijkdom van 1 Korinthe 15' concludeert hij dat “wij moeten vasthouden aan de weg die Christus zelf is gegaan”. De vragensteller pruttelt nog wat, maar legt zich neer bij de pauze die nu onverbiddelijk ingaat. Verdere vragen moeten schriftelijk gesteld.

Moederziel alleen pauzeert de leider van het GPV bij zijn tafeltje. Hij bladert druk in papieren, terwijl de partijleden zachtjes met elkaar praten. Heel af en toe loopt iemand van de organisatie op Schutte af voor een korte uitwisseling van mededelingen. De rest laat Schutte alleen met zijn papieren.

De pauze levert volgens de loopmicrofoon “een stroom van vragen” op. Bij de beantwoording blijkt dat Schutte niet meer voor lastige godsdienstige kwesties wordt geplaatst. Moet er geen paal en perk worden gesteld aan de asielzoekers, wat vindt u van belasting op vliegtuigbenzine, wat denkt u over regentonnen? Met dat soort vragen weet de lijsttrekker wel raad. Hij blijft bovenal zakelijk.

Dat verandert als hij op Paars terugkomt. “Laat u niets wijsmaken dat alleen christenen een geloof hebben. Paars heeft ook een geloof, een geloof dat wij afwijzen als ongeloof.” Dan roept hij zijn gehoor op tot waakzaamheid. “Christus regeert, dat is zeker. Maar Hij geeft veel ruimte aan de duivel om rond te spelen.”

“Schitterend, Gert, waar haal je het allemaal vandaan”, zegt de loopmicrofoon. De leden mompelen instemmend en gaan huns weegs.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden