De wachtlijsten bij Jeugdzorg lopen in de regio op tot vijf maanden. Beeld anp

Interview

‘Jeugdzorg heeft mij nooit gevraagd wat ik wilde als kind’

De commissie De Winter, die onderzoek deed naar de jeugdzorg, concludeert dat daar ook nu nog geregeld misbruik en geweld voorkomt. Daarover kan Luiza den Boer (33) uitgebreid meepraten. Niet alleen uit eigen ervaring, maar inmiddels ook als moeder van een uithuisgeplaatste dochter.

Luiza werd als baby op straat gevonden in Brazilië. In de adoptiegolf van de jaren tachtig kwam ze naar Nederland. Over de telefoon vertelt ze over de traumatische ervaringen die volgden in de jeugdzorg. 

Omdat ze door haar adoptievader werd misbruikt, werd ze als 11-jarige uithuisgeplaatst. Ze kwam in een internaat terecht, waar ze moest ze vechten voor haar plek, vertelt ze. “Er is er altijd eentje die er het langste zit, eentje die de stoerste is. De leiding was lastig. Het was moeilijk om mensen te vertrouwen.”

Toen ze uit het internaat wegliep, werd Luiza overgeplaatst naar een gesloten instelling. “Daar was het vreselijk. Je moest vijf keer bukken voor de groepsleiding als je naar buiten was geweest. Ze sleepten ons naar de isoleercel. Ik was een hele boze tiener. Als ik mijn woede kwijt wilde, zocht ik ruzie met de leiding. Dan gingen ze met vijf man bovenop me zitten en draaiden ze mijn armen op mijn rug. Ik zat heel vaak in de isoleer. Ik werd alleen maar bozer.”

Opstoken

In haar woongroep was veel bedreiging onderling en werd ze gepest, zegt ze. “Dan gaan ze je opstoken, achternalopen, opwachten. Ik werd aangerand door een jongen die daar ook woonde. Je werd helemaal niet beschermd.”

Het dieptepunt werd bereikt toen iemand van de groepsleiding van de instelling Luiza op haar veertiende mee naar huis lokte en misbruikte. Toen bleek dat ze zwanger was, werd ze door jeugdzorg in een huis voor jonge moeders geplaatst. Er volgde een rechtszaak tegen de groepsleiding, waar zij als minderjarige buiten werd gehouden, zegt ze. Of iemand veroordeeld is, weet ze daarom niet.  

De baby die Luiza op haar vijftiende baarde, bleek na een DNA-test toch van iemand anders. Met haar kind ging ze begeleid wonen. Daar leerde ze een jongen kennen en werd ze opnieuw zwanger. “Hij was zo gewelddadig dat mijn tweede dochter als baby moest worden weggehaald.” Via jeugdzorg heeft zij jarenlang ondergedoken gezeten in pleeggezinnen.

Er kwamen nieuwe frustraties bij. Zo was er volgens Luiza een gezin waarvan de pleegmoeder haar niet uit kon staan en er alles aan deed om haar buiten de deur te houden, zegt ze. “In vier jaar heb ik mijn dochter maar drie keer gezien. Ik heb daar vaak over geklaagd bij jeugdzorg. Maar het heeft jaren geduurd om haar daar weg te krijgen.”

Meepraten

Inmiddels woont haar dochter in een ‘liefdevol gezinshuis’ en woont Luiza met haar oudste dochter en baby op zichzelf. Om te voorkomen dat kinderen hetzelfde moeten meemaken als zij, spant ze zich nu in om geweld in de jeugdzorg te bestrijden, onder meer door het opzetten van een cliëntenraad in Dordrecht. Ze wil dat jongeren kunnen meepraten.

Het belangrijkste is dat deze kinderen en jongeren gehoord worden, zegt Luiza. “Ik zeg altijd: slechte kinderen bestaan niet. Maar de jeugdzorg behandelt ze wel zo. Ze hebben nóóit aan mij gevraagd wat ik wilde als kind. Jeugdzorg moet stoppen met separeren en isoleren. Vaak willen jongeren gewoon praten.”

Lees ook: 

Een betere jeugdzorg begint met luisteren

Er is nog steeds veel geweld in de jeugdzorg, blijkt uit nieuw onderzoek van de commissie De Winter. Maar hoe pak je problemen aan met een structureel gebrek aan geld en personeel? ‘Niet alles hoeft geld te kosten. Het zit voor een groot deel in bewustwording.’

Commissie jeugdzorg meldt stelselmatig geweld tegen kinderen

Kinderen die uit huis zijn geplaatst, zijn vanaf 1945 stelselmatig slachtoffer geworden van geweld, concludeert de commissie-De Winter, die in opdracht van het kabinet ruim twee jaar onderzoek deed naar geweld in de jeugdzorg sinds 1945.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden