jeugdtheater

'Geheim is geheim', vanaf acht jaar, is te zien 20/4 in Tilburg, 28-29/4 in Hasselt, 7/5 in Amsterdam. 'ZevenDrieNul' speelt 23/4 in Rotterdam, 29/4 in Brussel, 7/5 in Twente, 14/5 in Amsterdam.

'Bernadette Soubirous, weet jij werkelijk niets van de heilige drieëenheid?!', buldert een in het zwart geklede non tegen het boerenmeisje dat stamelend haar godsdienstles opzegt. De non vindt haar maar een dom wicht, haar zusjes vinden haar een slome, zij heeft astma en zij kan nauwelijks lezen en schrijven. Maar als zij op een dag in een grot de verschijning ziet van een stralend meisje in een witte sluier, laat niemand haar meer met rust. In een aanzwellende stoet trekken de mensen met haar mee de grot in. De deken, de zusters en de politie-commisaris in het dorp zijn de wanhoop nabij: 'Jij denkt zeker dat je een beroemdheid bent, tweeduizend mensen en ik heb maar drie politie-agenten! Weet jij wel wat dat is, onbevlekte ontvangenis?', roepen zij haar toe. Maar als er op de plaats waar Bernadette in de aarde graaft een geneeskrachtige bron ontspringt, geloven zij dat zij de moeder van God heeft gezien en Bernadette wordt verbannen naar het klooster.

'Geheim is geheim', in de regie van Liesbeth Coltof, is meeslepend als een film, met humoristisch en ontroerend acteerwerk, en een oogverblindend decor. Frank Houtappels, Tessa du Mee en Jes Vriens wisselen pijlsnel en met originele trucjes van rol en weten zo een enorme 'cast' te suggereren. Matin van Veldhuizen schreef de tekst op basis van het boek 'Het lied van Bernadette', van Franz Werfel. Veldhuizens tekst is opgebouwd als een verhaal in een verhaal. Een Joods echtpaar belandt, op de vlucht voor het nazi-geweld, in Lourdes, waar zij gefascineerd raken door het verhaal over Bernadette. Via hen komt deze geschiedenis weer tot leven.

De voorstelling laat haarfijn zien hoe een naïef meisje, dat oprecht gelooft in wat zij ziet, verstrikt raakt in formele regels en hiërarchische verhoudingen, juist binnen de Kerk.

ZevenDrieNul

Heel anders is de nieuwe kleutervoorstelling van Theater Artemis 'ZevenDrieNul', in de regie van Matthijs Rumke. Op een betrekkelijk leeg toneel staat een eigenwijs meisje - heel treffend neergezet door Judith Klute - te midden van grote en kleine doosjes. In die doosjes bewaart ze haar herinneringen: een sneeuwvlokje dat viel bij haar geboorte, een gil waarvoor haar vader altijd bezwijkt.

Met die doosjes probeert Julia de angstige gedachten in haar hoofd te ordenen, want het leven van een vijfjarige gaat niet over rozen. Elke avond roept haar vader het vreselijke woord 'zevendrienul!' en dan weet Julia dat de klok op 'bedtijd' staat. En dat betekent alleen achterblijven in het donker tussen de griezels van de nacht: Figaro de kindertjeswasser van kwaliteit, de behaagzieke Koningin van de Nacht met het lied 'Dood en wanhoop' en de opgewonden meneer Don. Dat moment moet zij dus zo lang mogelijk zien uit te stellen.

Het verzet tegen haar vader en de angst voor nachtelijke fantasiefiguren zijn voor iedere kleuter herkenbaar. Maar de tekst van de Vlaamse auteur Paul Pourveur lijkt me hier en daar wat hoog gegrepen. Julia spreekt in haar tekst bijna een analyse van haar gevoelsleven uit. Zij vertelt hoe zij bewust en strategisch haar vader bespeelt en hoe zij zich verscheurt voelt tussen twee Julia's: een brave verlegen 'soepketel-Julia' en het stoere fotomodel 'Emanuelle'. Misschien is vier jaar nog net wat te jong hiervoor, maar voor iets ouderen en ouders is het een feest van herkenning.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden