Jeugdspelen: de échte Spelen, maar dan in het klein

Ginella Zerbo aan de bal bij het EK in 2015. Beeld EPA

Vandaag begint in Buenos Aires de derde editie van de Jeugd Olympische Spelen, voor veelbelovende sporters tussen 15 en 18 jaar. Namens TeamNL doen 41 talenten mee in 19 disciplines, waaronder breakdance, beachhandbal, golf, 3x3 basketbal en inlineskating. Drie voormalige deelnemers vertellen over hun ervaringen. 'Het voelde als de echte Olympische Spelen, maar dan in het klein.' 

De hockeyster 

Ginella Zerbo (21) won in 2014 in Nanjing zilver met de juniorenploeg

"Ik weet nog dat we in de bus naar het olympisch dorp heel veel lol hadden. We waren in Nederland al bezig met een slaapprotocol zodat we minder last hadden van een jetlag. We moesten de hele busreis wakker blijven en dat deden we door elkaar wakker te schreeuwen of duwen. Dat was heel grappig.

Ik wist helemaal niet dat het zo'n groot ding was. Wegen waren afgesloten, er waren ontzettend veel vrijwilligers. Het voelde als de echte Olympische Spelen, maar dan in het klein. Het was jammer dat we in de finale niet konden winnen. We speelden tegen China. Het hele stadion zat vol met Chinese supporters die voor China schreeuwden.

Toen ik terugkwam, ging ik weer gewoon spelen bij Jong Oranje onder 18 jaar. Na twee trainingen werd ik al doorgeschoven naar onder 21 jaar. Een half jaar na Nanjing belde de bondscoach van het Nederlands elftal ineens. Of ik mee wilde op trainingsstage. Ik had dat totaal niet verwacht. Ik was nog heel jong en onbevangen en vond het al leuk dat ik in Nanjing mee mocht doen.

Ik wilde de Spelen van Rio (2016) halen, maar viel af. Dat was een grote klap. Ik was afgevallen omdat ik er niet klaar voor was. Eerst vond ik dat natuurlijk onzin. Als klein meisje van 18 denk je 'wat nou, ik ben er wel klaar voor'.

Later ben ik gaan nadenken over wat de bondscoach nu eigenlijk gezegd heeft. Ik ben nu anders bezig met mijn sport. Ik nam mijn eten toen bijvoorbeeld niet serieus. Ik kon vroeger nog weleens op een avond een zak chips wegeten. Dat doe ik nu niet meer. Ik eet gezonder en ga vaker naar de sportschool. Ik voel me fitter.

Ik ben ook sneller geworden en heb meer explosiviteit. Mentaal ben ik ook een stuk volwassener dan toen. Ik heb de tijd die ik over had gebruikt om na te denken over mijn maatschappelijke carrière. Ik wil ooit in de toekomst een restaurant openen. Maar nu staat hockey nog op één.

Toevallig kreeg ik deze week weer een belletje van de bondscoach. Ik mag weer komen trainen. Ik ga er nu alles aan doen om Tokio (2020) te halen. Ik wil laten zien dat ik het echt heel graag wil."

De handboogschutter 

Rick van den Oever (26) won in 2010 tijdens de eerste editie van de Jeugd Olympische Spelen in Singapore zilver

"Toen ik in Singapore aankwam was ik onder de indruk van de grootsheid van het toernooi. Je ziet echt van alles rondlopen. In de eetzaal zie je kleine Chinese gewichtheffers, maar ook basketballers van 2.20 meter uit Frankrijk. Ik wist dat ik hoog zou kunnen eindigen. In het seizoen en de weken ervoor had ik bij de junioren medailles gehaald. Ik had ook al op wereldbekertoernooien geschoten bij de senioren. Het deelnemersveld was best klein.

Achteraf gezien is het zilver in Singapore een van de beste prestaties uit mijn carrière. Ik hoopte toen vooral dat het een opstapje zou zijn naar de echte Olympische Spelen. In de beginjaren als senior werd de selectie breder. Ineens moest ik gaan vechten voor mijn plek. Dat was ik niet gewend. Ik merkte dat ik een bepaalde stap die Sjef van den Berg en Rick van der Ven wel konden maken, zelf niet maakte. Dat was vooral een mentale stap. Het ging bergafwaarts met mijn prestaties. Als je dan een keer wordt thuisgelaten omdat iemand anders beter is, ga je aan jezelf twijfelen.

Rick van den Oever, hier in actie op het EK in 2012. Beeld ANP

Het duurde best lang voordat ik uit dat gat kon klimmen. Bij elkaar wel een jaar of 3, 4, 5. Dat zelfvertrouwen heb je niet zomaar terug. Samen met een sportpsycholoog heb ik geprobeerd het totaalplaatje weer een beetje bij elkaar te plakken. Ik kon zelf de handvatten niet vinden om eruit te komen. In die gesprekken ging het over veel meer dan alleen sport. Ik heb geleerd om me minder aan te trekken van wat mensen van me vinden. Ik heb nu een positiever zelfbeeld. Nadat ik zeven jaar op Papendal had gewoond, ben ik weer thuis gaan wonen. Het werd te veel een sleur. Nu woon ik samen met mijn vriendin. Ik ben nog niet gestopt met schieten, ik zit nu nog in het traject richting Tokio. Maar er zijn meer goede jongens bij gekomen.

Ik ben nu 26 en ze noemen mij al oud. Ik heb de tijd ook gebruikt om mezelf meer te profileren. Ik ben commerciëler geworden en heb de kwaliteiten die ik in de sport heb ontwikkeld kunnen gebruiken. Ik heb een bedrijf opgericht waarin ik schietclinics geef. Dat is mooi om mee bezig te zijn. Soms mag ik ergens een praatje komen doen om over mijn leven als topsporter te praten. Soms komt het zilver van Singapore dan ook voorbij, maar het is niet mijn pronkstuk."

De bmx'er 

Niek Kimmann (22) won in 2014 in Nanjing zilver op de gecombineerde fietsdiscipline (met Wiebe Scholten)

"Ik kwam net terug van de wereldkampioenschappen voor junioren, waar ik de wereldtitel had gehaald. Nanjing was twee weken later, dus ik had er geen hoge verwachtingen van. Het was voor mij een extraatje, bedoeld om ervaring op te doen.

Het is per bond verschillend hoe serieus de Jeugd Olympische Spelen worden genomen. Sommige bonden sturen talenten om medailles te scoren, andere doen het meer om een jonge sporter een ervaring te geven die misschien nodig is in de aanloop naar de echte Olympische Spelen.

Dit jaar gaan er geen bmx'ers naar Buenos Aires. Ik vind dat een gemiste kans. Je haalt wel een mooie ervaring bij een jonge sporter weg.

Bmx werd destijds gecombineerd met andere fietsdisciplines. Ik moest ook in actie komen op een mountainbike en in de tijdrit op de weg. Dat was heel grappig. Normaal ben ik redelijk zeker van mijn zaak als ik aan de start sta. Nu had ik geen flauw benul of ik er goed in was. Ik had nog nooit op een mountainbike gezeten. De bond gaf me een leenfiets. Die was goed, maar ze hadden me bij wijze van spreken net zo goed rommel kunnen geven. Ik zou het niet gemerkt hebben. Ik deed het best goed, de start en finish waren goed. Vanuit het bmx'en kan ik goed sprinten. Bij de lange stukken was ik wel aan het afzien.

Niek Kimmann is net gevallen tijdens de Spelen van Rio in 2016. Beeld EPA

Bij de wegwedstrijd moest ik heel diep gaan. Volgens mij heb ik toen anderhalf uur gereden met een gemiddelde hartslag van 190. Ik was lang niet goed genoeg om in de punten te rijden, maar ik was wel de enige bmx'er die de wedstrijd had uitgereden. De echte wielrenners gaven me veel complimenten. Daar heb je niets aan, maar het was wel leuk.

Ik weet niet of Nanjing heel belangrijk is geweest voor mijn carrière, maar ik wist door die ervaring wel wat ik in Rio de Janeiro kon verwachten. Het zijn net de echte Olympische Spelen, met een heel olympisch dorp en een grote eetzaal waar je met sporters uit alle landen eet. Natuurlijk ga je daar niet ineens harder van fietsen, maar het is wel een stukje wat je tussen de oren meeneemt. Je hebt de ervaring dat dingen anders zijn dan je gewend bent bij normale wedstrijd. Daar pas je je op aan."

Lees ook:

Met het winnen van de wereldtitel ligt de wereld van het motorcrossen aan de voeten van Jeffrey Herlings

Stijlvol vliegt Jeffrey Herlings in Assen de finish over. Hij is zojuist wereldkampioen geworden op het tot motorcrosscircuit omgebouwde TT-circuit en dat wil hij weten ook. Terwijl hij in de lucht hangt balt hij zijn vuist richting het publiek, dat hem hartstochtelijk toejuicht. 

Wat is het toch mooi als zo'n kantlijnsporter ineens tot leven komt

De column van Marijn de Vries: 'Wat is het toch mooi als zo'n kantlijnsporter ineens tot leven komt. Voor altijd uit de kantlijn: Jeffrey Herlings, wereldkampioen.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden