Review

Jeugdopera in hoofdletters

,,Moet je haar zien, 't arme schaap. Zit maar te staren over de golvende zee. Maar de golven, de golven, die zeggen alleen maar nee. Nee hij komt niet, nee hij komt niet, nee hij komt nooit meer terug'' Opera Trionfo zong niet eerder voor een kinderpubliek, maar het is te hopen dat 'De Roep van de Kinkhoorn' het begin is van een lange reeks.

Kinderboekenschrijver Paul Biegel schreef een poëtisch libretto voor Opera Trionfo, met grappige teksten die de spijker op de kop slaan. Hij liet zich leiden door het motto: 'niet het klein zijn is de essentie van het kind, maar het groot worden'. 'De Roep van de Kinkhoorn' is dan ook een opera in hoofdletters en geen show waarin de zangers voor het jonge publiek 'op de hurken gaan'. De enscenering is net als het libretto glashelder en laat een mooi gevoel voor symboliek zien.

Het verhaal volgt de zoektocht naar de vader van het vissersmeisje Maaike, die op zee wilde avonturen beleeft en zijn dochter aan haar lot heeft overgelaten. Maaike Poorthuis is in de rol van de stugge Maaike volstrekt geloofwaardig. Als een 'Zeeuws Meisje' in stevige klederdracht staat zij temidden van een groep zwarte vissersvrouwen aan de kade en tuurt zij verdrietig naar de horizon. Door te blazen op een magische schelp van de God Triton -de kinkhoorn- roept zij de hulp in van de vier windstreken. De archetypische personages, een warmbloedige vrouw uit het zuiden, een zwoele oosterse haremdame, een cowboy uit het wilde westen en een verkleumde eskimo uit het hoge noorden, begeleiden het kind op een muzikale reis door de wereld. De composities van Bart Visman laten melodische aria's en duetten en recitatieven vol muzikale actie horen. 'De Roep van de Kinkhoorn' is een zogeheten 'nummeropera' vol levendige en energieke muzieknummers, die je in stilte op je stoel doen meezingen. Zo is de zang van de sopranen Hanneke van Dijk en Elsbeth Gerritsen, die de vissersvader als twee Syrenen vol bloemenslingers verleiden op een tropische eiland, haast hypnotiserend. Het is een warm muzikaal bad dat de oren van jong en oud warm doet lopen voor operamuziek.

Na een tocht langs woeste zeerovers, tropische dames en vijandige vissen komt het verhaal in de tweede akte tot een climax in de buik van een vraatzuchtige walvis. De gehele cast smeekt het watermonster om Maaikes vader weer uit te spugen, maar of ze nu mooi zingen of ijselijk vals, met een diepe bariton brult het dier 'Nee!'. Totdat hij onbedaarlijk in de lach schiet en de visser met een boer op het podium werpt. ,,Kom gaat nu allen braaf naar huis, want Maaikes vader is weer thuis. Hij moet hoognodig in het bad, omdat hij in de walvis zat.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden