jeugdmuziektheater

AMSTERDAM - “Ik snap niet dat er mensen dood gaan en dat andere mensen weer geboren worden. We kunnen toch beter de mensen houden die we al hebben?” Dat zegt het meisje Alba als haar oma is overleden in de muziektheatervoorstelling 'Flessenpost' van Jeugdtheater Sonnevanck.

Alba heeft een vreselijke moeder. Zo een die je je ergste vijand nog niet toe zou wensen. “Oma's gaan nu eenmaal dood. Voor altijd onder de grond, voer voor de wormen.” Dat zegt de moeder tegen haar dochter, die beteuterd staan te kijken hoe zij oma's spulletjes in een koffer kwakt. En even later voegt zij daaraan toe: “Oma vond jou een verwend kind.” De dochter heeft nooit gedeugd. Al voor zij geboren werd was dat duidelijk volgens de moeder: “Ik wilde een mooie zachte baby. En wat kreeg ik? Een monster, een slang!”

Alba begint net te puberen en is een meisje 'tussen barbie en beha'. In haar kleding lijkt zij op een van de Spice Girls.

Als zij jarig is zingt zij: “Er is er een jarig hoera, hoera. Dat kun je wel zien, dat ben ik. Er hangen geen slingers hoera, hoera. Dat kun je wel zien, ik zie niks niks.”

Ze is kwaad op haar moeder, haar broertje en de hele wereld.

Het is dan ook begrijpelijk dat er een hevige strijd woedt tussen de twee dames en als in een Italiaans familiedrama maken ze elkaar voortdurend voor rotte vis uit.

Toch is de toon van de voorstelling vrij licht. Door de snedige teksten en de komische speelstijl heeft 'Flessenpost' trekken van een komedie. Vooral Raymi Sambo krijgt de lachers op zijn hand. Hij speelt zowel Alba's broertje als de overleden oma. Om te bemiddelen tussen de twee generaties onder haar keert oma weer terug naar de aarde. In een witte jurk klimt zij langs een touwladdertje naar beneden en in de vorm van humoristische acts geeft zij Alba wijze raad. Bij haar komt Alba dan ook tot rust en vindt zij een manier om met de problemen om te gaan.

Twee blazers, een gitarist en een toetsenist begeleiden de voorstelling vanuit een nis in het decor en brengen prachtige, sfeervolle composities. Componist Gerard Beljon maakt experimentele, moderne muziek en en op verzoek van regisseur Flora Verbrugge componeerde hij voor het eerst theatermuziek. Qua ritme paste hij zich aan een kinderpubliek aan. Het resultaat is een filmisch klinkend mix van moderne composities en sfeervolle melodieën. Tussen de scènes door dansen de spelers met de muziek mee. Soms vragen zij tijdens een scène openlijk om muzikale begeleiding en zo af en toe loopt een van de muzikanten met een speler mee over het podium om het spel muzikaal kracht bij te zetten.

'Flessenpost' laat een ongewone mix van stijlen en onverwachte scène-wisselingen zien. Zo is het zonder enige aanleiding ineens kerstmis. Moeder haalt een versierde kunstboom uit de kast en dansend zingen zij kerstliedjes. Uit die scène blijkt dat de vader het altijd liet afweten, want zelfs met kerst laat hij per brief weten dat hij niet thuis komt.

De uiteindelijke 'moraal van het verhaal' geeft echter te denken. Oma zegt tegen Alba: “Als je zo doorgaat, raak je me kwijt.” Waarmee zij, in plaats van de moeder, het meisje verantwoordelijk lijkt te stellen voor de oplossing van het conflict. Als je kinderen een hart onder de riem wilt steken, lijkt dat niet de aangewezen weg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden