Jeu, verstandige man

Toen internationale sterren als Johan Cruijff, Piet Keizer, Willem van Hanegem, Wim Jansen, Rinus Israël, Jan van Beveren, Jan Mulder en Ruud Krol aan het einde van de jaren zestig in het Nederlands elftal speelden, was het gebruikelijk dat Oranje de grote eindtoernooien miste. Keizer debuteerde al in 1962, Israël in 1964, Cruijff in 1966, Mulder, Jansen en Van Beveren in 1967, Van Hanegem (toen al 24 jaar oud) in 1968 en Krol in 1969, maar wat er ook gebeurde, pas in 1974 ging Oranje pas echt meetellen. Opvallend was dat weinigen in dit land moeilijk deden over de gemiste WK- en EK-toernooien van 1966, 1968, 1970 en 1972. Alom werd de overtuiging gekoesterd dat we nu eenmaal een klein land waren, hetgeen ook historisch gezien onzin was, want Hongarije had als beste team ter wereld in 1954 nog niet de helft van het aantal inwoners van Nederland en ook WK-finalist Tsjechoslowakije moest het in 1962 met miljoenen inwoners minder doen dan Nederland.

Vooral gelet op de unieke voetbal-infrastructuur van ons land, was het eigenlijk een schande dat het Nederlands elftal decennia lang zo weinig presteerde. Weinigen maakten zich druk over Oranje. Clubs en spelers hadden amper serieuze interesse. Wie zich wel kon opwinden over het bijna structureel te noemen falen van het Nederlands elftal, was de toenmalige KNVB-bondsvoorzitter Willem 'Beertje' Meuleman. Hij vond Oranje een zaak van landsbelang en een zeer belangrijk symbool. Toen dat symbool in 1967 te Leipzig in de tweede helft te lijf werd gegaan door een collectie obstinate en wild uit hun ogen kijkende Oostduitsers -zij waren bereid te sterven voor Walter Ulbricht- raakte Meuleman over zijn toeren. 'Ik ben benieuwd wat die Oostduitsers in de rust in hun thee hebben gekregen', foeterde de massieve bondsvoorzitter, die een 1-3 voorsprong in een 4-3 nederlaag had zien veranderen.

Voor zo ver ik mij kan herinneren, heeft geen bondsvoorzitter na Willem Meuleman nog opwindende dingen over het Nederlands elftal gezegd. Zaterdag kwam hier verandering in. Jeu Sprengers, ook zo'n lieve, gezellige knuffel, foeterde ineens in Studio Sport dat het een aard had. Dat het een schande was, dat Oranje zich niet had geplaatst voor het WK in Japan en Zuid-Korea! Dat de spelers eens goed bij zich zelf te rade moesten gaan. Dat er nu maar eens een hard optredende bondscoach moest komen. En dat het volkomen terecht is dat Louis van Gaal is opgestapt.

Vooral dat laatste was een opmerkelijk geluid van de plotseling uit zijn rol van Limburgse vrolijkheid vallende Sprengers. Want is het geval: als het aan directeur betaald voetbal Henk Kesler had gelegen, was Louis van Gaal ook nu nog bondscoach. Kesler heeft Louis bijna gesmeekt te blijven. Niemand weet waarom; alleen Kesler, die vroeger heftig tegenspel had mogen verwachten van het sectiebestuur betaald voetbal, maar nu met betrekkelijke nitwitten in een Raad van Toezicht blijkbaar te veel vrij spel heeft.

Boze Jeu had nog een leuke. Waar PSV-voorzitter Harry van Raaij inzake zijn malle Euro-league al lang klaagt over het gebrek aan steun van Sprengers binnen de Europese voetbalunie, daar liet Jeu nog even dit poepje ruiken. 'Ik steun die plannen van Van Raaij inderdaad niet, want ik zie er helemaal niets in. Het zou namelijk de doodsteek zijn voor de andere clubs in dit land.'

Verstandige man, Jeu Sprengers. Zouden we meer van moeten horen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden