Jeruzalemse wijk lost ergernis over gebedsoproep liever zelf op

overlast | Joden en moslims in Jeruzalem sloten een compromis over het geluid van moskeeën.

"Onze mensen kunnen niet slapen van dat agressieve volume", zegt een van de indieners van het wetsvoorstel. De Knesset, het Israëlische parlement, debatteert vandaag over een wet die het geluid van de gebedsoproep in moskeeën aan banden moet leggen. Een debat dat een hoop decibellen zal produceren. Voor- en tegenstanders verwijten elkaar het religieuze conflict op te stoken.

Elders in Jeruzalem, ver buiten het oog van de politiek, proberen de inwoners zelf een oplossing te vinden voor het geluidsprobleem. Tawfik Elayan is als voorzanger van een moskee in Beit Safafa verantwoordelijk voor het volume. Hij schuift op verzoek een houten schuifdeurtje open. Een klein mengpaneel is aangesloten op zijn microfoon. Via luidsprekers op de minaret schalt zijn gebedsoproep vijf keer per dag over deze Arabische buurt in Jeruzalem - maar ook daarbuiten. "Als ik de joden zou willen pesten, val ik ook de moslims in onze wijk lastig, dus dat doe ik heus niet," zegt Elayan.

Een kilometer verderop kijkt Rachamim Alafi vanaf de Joodse nederzetting Gilo uit op de Arabische wijk onderaan de heuvel, met z'n vier kleine moskeeën. "Iets na vier uur in de ochtend begint het, de een net iets na de ander, dus het gáát maar door, en iedere keer gaat het volume weer omhoog", zegt de oudere joodse man. Hij draagt een keppeltje, is zelf ook religieus. "Maar wij bidden voor onszelf, wij schreeuwen niet."

Ondanks de diepe ergernis over en weer is er in Gilo en Beit Safafa een klein wonder geschiedt. Als het plan dat de twee buren samen hebben gesmeed tenminste tot volle wasdom komt. "Vier jaar geleden zijn we gaan praten, Mohammed en ik", vertelt Ofer Ayoubey, buurtvoorzitter van het Joodse Gilo, die verhinderde dat mensen uit zijn wijk grote luidsprekers met harde muziek neerzetten. "Dat gesprek was in het begin heel moeilijk. Religie is een gevoelig onderwerp. Mohammed moest zijn mensen overtuigen dat wij Joden hun geloof respecteren en willen alleen maar dat de herrie ophoudt. Mohammed Elayan is de muktar van Beit Safafa, een soort burgemeester. "Er komen dagelijks veel Joden door onze wijk. We willen de goede verhoudingen bewaren maar ook vasthouden aan onze gebedsoproep."

Het compromis dat ze na jaren voorzichtig praten hebben bereikt: er komen kleine luidsprekers in de straten, de grote ronde op de minaret verdwijnen. De decibellen gaan omlaag. Ondertussen zit de politiek niet stil. De regering-Netanyahu wil een wettelijk verbod op geluidsversterkers voor de gebedsoproep. De Joodse buurtvoorzitter Ayoubey: "Ik ben zelf van Likud, de partij van Netanyahu, maar ik ben tegen die wet. Die dient alleen extremisten. Die vernietigen in één minuut wat wij hier in jaren hebben opgebouwd." Elayan stemt in: "Wij willen geen politiek, we willen gewoon een concrete oplossing."

Het volk staat hier op tegen het populisme. Maar in de Knesset is de toon oorlogszuchtig. "De islam was hier al voordat Israël werd opgericht, en zo ook onze gebedsoproep," zegt het Arabische parlementslid Ahmad Tibi in een interview. Hij ziet het wetsvoorstel als bewijs van islamofobie. "Maar wij zullen een dictaat van de Joodse partijen over ons geloof nooit accepteren."

In een kamer verderop klinkt evenveel vuur bij zijn Joodse collega Robert Ilatov van 'Israël Ons Huis'. "Het is een leugen dat wij iets tegen de islam hebben, zij proberen er een religieus conflict van te maken. De publieke ruimte behoort iedereen toe, maar zij accepteren niet eens het bestaansrecht van Israël, en dus ook onze wetten niet."

In Beit Safafa en Gilo wordt gehoopt dat de wet sneuvelt. Maar voor hun eigen plan ontbreekt het geld, zo'n 13.000 euro per moskee. De gemeente Jeruzalem denkt na, en het ministerie van Jeruzalem wil alleen een kleine proef financieren. Ayoubey: "Terwijl het een bedrag van niks is als je bedenkt wat er op het spel staat."

Een speciale wet vinden ze niet nodig.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden