Jelle – eet een pannenkoek

Jelle Brandt Corstius (Jörgen Caris, Trouw)

Ik ben mijn hele leven al fan geweest van pannenkoeken, wat dat betreft is Rusland een van de beste landen om te wonen. Rusland is pannenkoekenland.

Eenmaal per jaar, rond carnaval is er een feestdag. Op die dag komt het er op neer zoveel mogelijk pannenkoeken naar binnen te werken. Russen eten pannenkoeken meestal zoet: met gecondenseerde melk, of zure room en suiker, of met tvorog, een soort van zoete en vaste kwark.

In mijn favoriete pannenkoekketen Teremok serveren ze gelukkig ook hartige pannenkoeken. Mijn favoriet is een pannenkoek met kaas en paddenstoelen, die om mysterieuze redenen ‘e-mail’ heet. Als ik echt honger heb bestel ik de Ilja Muromets, genoemd naar een held uit de folkloregeschiedenis. Zelf denk ik dat hij is vernoemd naar een Russische bommenwerper, die ook Ilja Muromets heette: op de pannenkoek zit werkelijk alles wat er in de kraam ligt.

Gisteren zat ik op het food-court van het enorme Moskouse winkelcentrum Atrium. Iedereen laat er zijn rommel op de tafeltjes staan. Een keer maakte ik de fout om mijn rommel naar een vuilnisbak te brengen. Een Oezbeekse schoonmaakster pakte woedend mijn dienblad uit mijn handen, alsof ik het op haar baan had gemunt. Dit is een van mijn favoriete plekken. Het is dicht bij huis, er is een Teremok en je kan er heel fijn mensen kijken. Naast mij zat bijvoorbeeld een jongen met Uggs en een jas van krokodillenleer. Met een bontkraag.

Ietsje verderop zat een meisje gebiologeerd naar haar pannenkoek te kijken. Volgens mij zat er chocola en banaan op. Toen ik mijn bommenwerper had opgegeten was haar pannenkoek nog steeds onaangeroerd. Maar intussen had ze haar armen omhoog gedaan, zoals de jongen uit de Karate Kid.

Even later begon ze hardop te praten. Eerst prevelend, daarna steeds luider. Ze bleef naar de pannenkoek kijken, alsof die de moed gaf om harder te praten. Voor zover ik het begreep was zij de duivel aan het uitdrijven. Niemand in de zaal keek ervan op: er is meer voor nodig een Moskoviet van zijn stuk te brengen.

Het werd niet duidelijk of zij het kwade uit zichzelf, haar pannenkoek of de hele zaal wilde drijven. Hoe dan ook, het wilde niet echt lukken, want het meisje moest steeds harder schreeuwen tot zij uitgeput haar hoofd naast haar pannenkoek vlijde. Een man kwam aanlopen, tilde haar uit haar stoel en leunend aan de man daalde zij de roltrap af. Een schoonmaakster stond bij het tafeltje met de maagdelijke pannenkoek en wist niet wat ze moest doen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden