Column

Je mag best een beetje bang zijn voor de macht van Macron

Sylvain EphimencoBeeld Trouw

Frankrijk wordt over zes dagen een sekte en president Macron is nu al haar profeet (maar sommigen in dat land spreken liever van een ‘goeroe’). 

Wanneer de resultaten van de eerste ronde van de Franse parlementsverkiezingen, aanstaande zondag tijdens de tweede ronde worden bevestigd, zal de officieuze eenpartijstaat Frankrijk een feit zijn. Van de 577 zetels in de Assemblée Nationale zullen er mogelijk 450 in het mandje vallen van een ‘beweging’ die 14 maanden geleden nog niet bestond.

Tsunami aan 'Macronisten'

Op 6 april vorig jaar werd door Emanuel Macron zijn oorlogsmachine ‘En Marche!’ bedacht om het fort van het Franse presidentschap in te nemen. In een koortsaanval van megalomanie gaf Emmanuel Macron zijn nieuwe beweging een naam die zijn eigen initialen droeg: E. M. Hier werd toen hard om gelachen. Nu diep getreurd. De tsunami aan gekozen ‘Macronisten’ maakt straks dat er in Frankrijk geen echte oppositie zal zijn tegen een overweldigende heerschappij van amateurs. Die 450 gedeputeerden hebben zich voor het merendeel via internet bij Macron aangemeld, zijn jong, politiek onervaren en vol bewondering voor hun goeroe. Voor een president die naar absolutisme hunkert als het om macht gaat, is een monolithisch blok van groene ja-knikkers een zegen. En dit huzarenstuk is geen toeval, maar de uitgekiende strategie van een super intelligente manipulator. Nu weet ik ook wel dat mijn argwaan en weerzin jegens president Macron niet worden gedeeld. Buiten Frankrijk kijkt men vol bewondering tegen deze jonge president die boeman Trump in het Engels de les las (‘Make our planet great again!’).

Maar de verblinde wereld weet nog niet dat bij Macron alles draait om communicatie en tot in details is bedacht. Het echte probleem vind ik wat de critici van Macron zijn ‘christique’ allure zijn gaan noemen. Samengevat: deze president gelooft van zichzelf een soort moderne Christus te zijn die de macht heeft alle obstakels op zijn weg te kunnen vernietigen zoals hij de traditionele middenpartijen in een handomdraai ook heeft vernietigd. “Hij denkt 2000 jaar geschiedenis te hebben gedesintegreerd. Na Jezus is er nog alleen Macron”, zei een politica gisteren op tv-zender LCI. Zelfs zijn vrouw Brigitte lekte via een vriend naar de pers dat er “niet echt gemakkelijk is te leven met Jeanne d’Arc”. Of neem het rechtse republikeinse kopstuk Eric Ciotti die verklaarde: “Hij spreekt van magie, van mystiek, ergens zegt hij dat hij christique is. Ja, dit maakt me bang.”

Die vrees mag je best hebben als je ziet hoeveel macht strateeg Macron in zijn handen gaat concentreren. Vox populi vox Dei? Niet helemaal, want het volk ligt niet echt aan de voeten van zijn president. Dat het land een charmante avonturier heeft gekozen is bij gebrek aan beter en door een diep verankerde weerzin voor traditionele politiek. Een op de twee Fransen is zondag niet gaan stemmen, wat betekent dat maar 15 procent van de ingeschreven kiezers op Macrons beweging heeft gestemd. Maar dit zal een christique president, over wie men zegt ‘dat hij op water denkt te kunnen lopen’, niet deren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden