Je laten omringen door stil wit

Verkoopsucces van Duitse dichter vertaald in even melodieus Nederlands

Als de wereld vol lawaai is, als kranten en andere media niets anders roepen dan moord en brand, als overal, ook in je eigen straat, onrust op de loer ligt, dan kan een intens verlangen naar rust en stilte de kop opsteken.

Dan is de daad van een man uit een gedicht van Jan Wagner zomaar ineens voorstelbaar: die besluit 'gewoon te stoppen'. Rijdend in zijn auto in een met sneeuw bedekt landschap, zet hij de motor uit en blijft zitten. Hij kijkt en wacht hoe de sneeuw langzaam zijn auto bedekt.

de dingen maakten zich langzaam los van hun naam,

wegen en berken,

met boeddhaglimlach voelde hij zich voor het eerst

volkomen geborgen

De man, door het stille wit omringd, raakt onthecht van het leven. En al is het opzoeken van de eeuwige stilte misschien een huiveringwekkende daad, Wagner beschrijft dat verstillingsproces zo sereen en zo invoelbaar dat het tot tranen toe roert.

Het gedicht, dat even wonderschoon als breekbaar eindigt, is te lezen in de onlangs verschenen bundel 'Regentonvariaties', waarvan in Duitsland meer dan 30.000 exemplaren werden verkocht.

Met gedichten over zilverdistel, zevenblad, sleedoorn en moerbessen, of over koala's, muggen, de uil of de jak, heeft 'Regentonvariaties' wel iets van een natuurgids. Eentje waarin muggen niet als zoemende steekbeesten gekarakteriseerd worden, maar met een verfijnd beeld als dit: 'alsof plotseling alle letters / van de krant zijn losgekomen / en in de lucht staan als een zwerm;'.

Waarin moerbessen niet alleen beschreven worden, maar waarin ook de smaak ('zo donker en zoet') en het sappige ervan opgeroepen wordt. Met dank aan vertaalster Ria van Hengel, die Wagners regels in even ritmisch en melodieus Nederlands heeft overgezet.

De Duitse dichter observeert nauwgezet, wat zijn gedichten een bijzondere scherpte geeft, als waren het spiegelende regendruppels, rollend langs een raam. Met daarbinnen veel beweging. Tot over de soortgrens, zoals in het hartroerende portret van 'Anna' met de hazelip, die in kinderfantasie 's nachts in een haas zou veranderen. Of over de grens van leven en dood: opa gereïncarneerd tot wesp, gevonden tussen de lakens waarin hij eerder dood het huis werd uitgedragen.

Jan Wagner schept in 'Regentonvariaties' een stilte waarin je je als lezer terug kunt trekken. En ook als storm en onweer door de regels woeden, is het er goed vertoeven. Omdat het in deze snelle tijd, aangenaam langzame gedichten zijn.

Jan Wagner: Regentonvariaties. Vert. Ria van Hengel. Podium; 112 blz. euro 19,95

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden