jazz

AMSTERDAM - De meeste mensen in de grote zaal van de Amsterdamse poptempel Paradiso hadden woensdagavond niet eens door dat de musici op het podium al begonnen waren. Ze hadden lang moeten wachten en de muziek week nauwelijks af van de folk en jazz die na het voorprogramma via de luidsprekerboxen te horen was.

IJle geluiden vormden een geimproviseerde inleiding tot een verder vlijmscherp klinkend concert van de Amsterdamse groep The Ex en de Newyorkse cellist Tom Cora.

The Ex vormt een van de weinige springlevende restanten van de punkbeweging. Van meet af aan conformeerde de groep zich aan geen enkele regel. De interesse van de leden ging verder dan het spelen van keihard versterkte punkmuziek op basis van een paar akkoorden, waarop hun aanhang kon pogoen.

Het fundament van de muziek van The Ex ligt nog steeds in de toenmalige ongecompliceerde, recht-toerecht-aan-muziek, maar prominente invloeden zijn tegenwoordig eveneens afkomstig uit de eigentijdse improvisatiemuziek en allerhande volksmuziek. De laatste jaren ging The Ex relaties aan met uiteenlopende geesten, waaronder jazzmusici als Wolter Wierbos, Ab Baars en Han Bennink. De indrukwekkende dubbel-lp 'Joggers & Smoggers' uit 1989 getuigt daarvan. Later speelde de groep in het BIM-huis en werkte mee aan de Oktober Meeting.

Een samenwerkingsproject met de Newyorkse improvisator Tom Cora resulteerde in 1991 in de schitterende cd 'Scrabbling At The Lock'. Onlangs ontmoetten beide partijen elkaar opnieuw in de studio voor opnamen voor de net verschenen cd 'And The Weathermen Shrug Their Soul'.

In Paradiso verduidelijkte The Ex eens te meer dat er geen label op hun muziek past. Anarcho-impropost-punk-folk is een bruikbare poging. Een verandering van de volgorde, zoals folk-punk-post-anarcho-impro, levert weliswaar andere accenten, maar is even bruikbaar.

Decibellen-terreur

Vergeleken met het optreden van The Ex vorig jaar in het BIM-huis, viel vooral het genadeloze versterkersgeweld op. Ondanks de decibellenterreur was er veel moois te ontdekken. Zoals uitdagende songs en felle improvisaties met bezwerende slagwerk-roffels, loeiende gitaren en schrijnende vocalen.

Natuurlijk speelde Tom Cora een hoofdrol. Hij liet zijn cello zingen als Jimi Hendrix zijn gitaar: technisch virtuoos, stilistisch soepel omschakelend en inhoudelijk ongekend creatief. Geen wonder dat The Ex zo weg is van hem.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden