jazz

AMSTERDAM - Luisteren, daar gaat het om in de improvisatiemuziek. Goed luisteren naar elkaar en dan reageren. Misschien dat JC Tans daarom zijn nieuwe groep de naam Strictly Ears heeft gegeven. Op de minder bekende gitarist Piet de Vries na, bestaat de groep uit ras-improvisatoren, voor wie luisteren een tweede natuur is.

Begin vorig jaar ontbond Tans zijn op de podia bijzonder succesvolle JC Tans Orchestra. Het vuur ontbrak en het repertoire bood de musici steeds minder uitdaging. Na een lange retraite doet Tans met Strictly Ears een poging om opnieuw door te breken.

Strictly Ears telt ongeveer de helft van het aantal musici van het JC Tans Orchestra. Enkele van zijn huidige kompanen - De Vries, pianist Curtis Clark en gastsolist Ab Baars op klarinet - speelden ook in Tans laatste groep. Zij worden nu bijgestaan door Sean Bergin op altsaxofoon, bassist Ernst Glerum en slagwerker Han Bennink: inderdaad, zonder uitzondering giganten in de improvisatiemuziek.

Inhoudelijk biedt Strictly Ears, zo bleek dit weekeinde in het Amsterdamse BIM-huis, niet zoveel nieuws. Tans borduurt in zijn muziek verder op wat hij eerder met zijn Orchestra deed, onder meer door oude stukken voor zijn nieuwe groep te bewerken. Ondanks de kleinere bezetting van Strictly Ears, heeft de muziek niets ingeboet aan vitaliteit en robuustheid. Tans kan nog even makkelijk lekker schmieren, maar meestal pakt hij uit met de forse, groffe toon die hij tien jaar geleden aankweekte ten tijde van het ATO, het beruchte Amsterdams Tenoren Onderzoek.

Het duidelijkste verschil met de muziek uit zijn Orchestra is de losse, improvisatorische aanpak, waarmee in Strictly Ears thema's uitgebouwd of aangegrepen worden voor lange solo's of collectieven. De motor die het hele gebeuren zonder enige hapering aan de gang houdt, bestaat uit Ernst Glerum en Han Bennink. Met snelle baspatronen, stuwende roffels en vinnige bekkenslagen zitten zij de anderen op de hielen en jagen ze op.

De rol van Piet de Vries in het septet is klein, maar belangrijk. Zijn begeleidingspartijen zijn van ondergeschikt belang, evenals de weinig opzienbarende solo's. Maar daarnaast stuurt hij het muzikale proces regelmatig met vurig bijtende statements.

Vreemde eend in de bijt was gastsolist Ab Baars. Zijn solo's hadden grillige lijnen, tegendraadse fraseringen en onverwachte, oorstrelende lyriek, die zo kenmerkend zijn voor deze bijzondere blazer. Het zou wenselijk zijn dat hij zich blijvend bij de groep voegt, Strictly Ears zou aan hem een hele goede hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden