jazz

Nog in Zwolle (Provinciehuis, 9-1), Antwerpen (Hopper, 10), Austerlitz (Beauforthuis, 13), Rotterdam (Dizzy, 16) en Leeuwarden (Brouwershoeck, 28).

KEES POLLING

Het waarom van dit alles maakte het concert in het Utrechtse Muziekcentrum Vredenburg, het eerste van een serietje concerten, niet duidelijk. 'Gerockt' werd er niet, en bebop anders dan die we al decennia kennen, werd er ook niet gemaakt. De meest futuristische momenten van het concert, tevens de momenten waarop de muziek zich het meest van de gebaande paden verwijderde, vielen te beluisteren in de tweede set.

In een aan Clint Eastwoods 'Dirty Harry' opgedragen duo van Jasper Blom op tenorsaxofoon en Houdini's bassist Marius Beets probeerde Blom middels valsig overblazen tevergeefs de illusie van avontuur op te roepen. Beter lukte dat in zijn compositie 'The Deep', waarin de groep voor het eerst enigszins de diepte probeerde te gaan. En helemaal lukte het in Bloms, aan de Franse componist Messiaen opgedragen 'Pour Olivier'.

Niet dat hierin nu ineens vernieuwende klanken te beluisteren waren, of dat de van Messiaen bekende vogelgeluiden een rol speelden. Wel betrof het een knap opgezet thema en speelde Blom in het nummer een gedragen solo, waarin hij de te mooie noten van eerdere stukken liet voor wat ze waren en eindelijk zichzelf durfde te laten zien.

Juist dit nummer en deze gloedvolle solo lieten horen waar het de groep de rest van het concert aan schortte. De muziek klonk te mooi, te perfect en te knap. Ofwel te bloedeloos, te saai en te slaapverwekkend. De vijf musici zijn stuk voor stuk uiterst begaafd. Maar juist daardoor, zo lijkt het, wil de muziek maar niet leven.

Er klinkt geen onvertogen noot. Ieder nummer bevatte door altsaxofoniste Carolyn Breuer en tenorist Blom zalvende, unisono gespeelde partijen. Zo ijzingwekkend mooi klonken die, dat het leek alsof alle leven eraan onttrokken was. Heel wat anders dan de heerlijke rauwe, rafelige randjes, die Breuers voorganger Ben Herman vroeger in de collectieven stopte.

Aan de muziek op zich hoeft weinig te worden gedaan. Blom en pianist Juraj Stanik schrijven aardige nummers in een gematigd bop-idioom. Avontuurlijk zal deze muziek zelfs in het nieuwe millenium niet klinken, maar als de musici haar met wat meer spirit en elan uitvoeren, hoef ik er in ieder geval niet meer bij in slaap te vallen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden