jazz

Optredens in de maand februari: Den Bosch (Synagoge, 6), Rotterdam (Dodorama, 9), Utrecht (SJU-podium, 22) en Bussum (Th. a/d Molenlaan, 27). Daarna: Nijmegen (O42, 5/3), Amsterdam (IJsbreker, 27/3), Middelburg (Kloveniersdoelen, 16/5) en Oostum (Hervormde Kerk, 25/5).

KEES POLLING

Dat laatste heeft Baars aan den lijve mogen ervaren. Hij studeerde enige tijd bij hem in Amerika en bleef ook na zijn dood in 1991 geboeid door diens muziek. De laatste jaren van zijn leven had Carter gewerkt aan de over vijf platen verdeelde suite 'Roots & Folklore'. Baars omschrijft dit werkstuk als een 'mijlpaal in de Amerikaanse muziek'. Hij zegt: “Het is muziek met ongekend rijke kleurschakeringen en verwijzingen naar traditionele jazz en blues, maar met een duidelijk eigentijds karakter.”

Baars' bewondering voor John Carter heeft hij nu omgezet in een programma voor zijn trio, waarin hij uitsluitend 'de alweer bijna vergeten muziek' speelt van de Amerikaan. Via Carters weduwe Gloria kon hij beschikken over een pakket composities vanaf de jaren zestig. Daaruit koos hij er veertien, waartussen stukken die nooit zijn opgenomen en delen uit de 'Roots & Folklore'-suite.

Krachtige uithalen Gelukkig hield Baars zich verre van het kopiëren van Carters specifieke muziekidioom, zo bleek het afgelopen weekeinde in het verrassend goed bezette Amsterdamse BIM-huis. Diens composities zette hij naar zijn hand - zo ongeveer als Misha Mengelberg eerder voor zijn ICP Orkest stukken van Duke Ellington, Thelonious Monk en Herbie Nichols be- en verwerkte. En Carters karakteristieke speelwijze - vrij abstracte toonreeksen met krachtige uithalen in het hoogste register - gebruikt hij ook eerder als inspiratiebron, dan dat hij die kopieert. Kenmerkend voor Baars' spel is een bedachtzame, kalende frasering. De typische ronde toon van de klarinet vertaalt hij niet in lyriek, maar, voorzien van scherpe rafels, in abstract, volstrekt eigenzinnig vormgeven noten.

Superieur Begeleid door de superieure drummer Martin van Duynhoven en de evenzeer voortreffelijke bassist Wilbert de Joode, gaf Baars fraai vorm aan stukken als 'Morning bell', (snel en hectisch), 'And so she speaks' (bewogen en onverwacht meeslepend) en 'Shuckin' Corn' (even eenvoudig als volmaakt). Na twee sets met louter John Carter-composities, voor het merendeel gespeeld op klarinet, had Baars twee dingen duidelijk gemaakt. Hij brengt met zijn Carter-programma niet alleen een boeiende hommage aan de Amerikaanse meesterklarinettist, maar laat ook horen de laatste jaren zelf als instrumentalist en improvisator enorm gegroeid te zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden