Jard van Nes zingt 'eigen' To Brooklyn Bridge doorleefd muziek

NIJMEGEN - Tot voor kort ontbraken vocale composities in het omvangrijke oeuvre van Tristan Keuris, wat er op leek te wijzen dat hij iets had tegen het componeren voor de menselijke stem. Totdat hij in 1989 zijn ontroerende koorwerk To Brooklyn Bridge voltooide, dat in 1990 werd gevolgd door Three Michelangelo Songs voor mezzosopraan en orkest.

Hij schreef het op verzoek van het Gelders Orkest en droeg het op aan Jard van Nes. Vrijdagavond werd het naar mijn mening het hoogtepunt van het Rondom Tristan Keurisconcert dat het Gelders Orkest onder leiding van David Porcelijn in Concertzaal De Vereeniging in Nijmegen gaf. De ziekgeworden soliste Rita Dams was vervangen door Jard van Nes, die mede door haar langdurige vertrouwdheid met dit werk er een volmaakt doorleefde vertolking van gaf.

Keuris' verklanking van deze drie teksten over liefde en dood, is geladen met hartstochtelijke dramatische uitdrukkingskracht, waarin stem en instrumentaal ensemble een perfect evenwichtig aandeel hebben. De zeer heldere, doorzichtige orkestpartij (met veel hout en strijkers) maakt de tekst weliswaar goed verstaanbaar, maar voor een beter begrip zou het kunnen meelezen ervan toch wel plezierig zijn; dat wordt ook nu door het halfduister waarin onze concertzalen tegenwoordig (voor de sfeer!) gehuld zijn onmogelijk gemaakt.

Zoals de formule van Rondom-concerten het wil, was het programma samengesteld uit eigen werk, een compositie van een voorbeeld-componist, en werk van een jonge Nederlander. Die junior-componist was Theo Verbey met wiens boeiende Triade het programma opende. Keuris' bekende bewondering voor Stravinsky maakte dat we deze avond weer eens konden genieten van diens neo-klassicistische Symfonie in C uit 1940, waarvan vooral het eerste deel een ongeëvenaard voorbeeld van indrukwekkende, sobere monumentaliteit is.

Een voorbeeld dat door Keuris bepaald niet is gevolgd in zijn Symphonic Transformations die hij in 1987 op vezoek van het Houston Symphony Orchestra schreef. Het is zonder meer een uitermate spectaculair stuk waarin Keuris door, onder meer, veelvuldige tempowisselingen een veeleisend beroep doet op de virtuositeit en de ensembledicipline van een orkest in grote bezetting.

Porcelijn en het orkest, die de hele avond al voortreffelijk hadden gemusiceerd, maakten er met hun onstuimige uitvoering een onverbiddelijke bestseller van die na afloop de handen van het publiek langdurig in beweging hield.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden