ongeschoren benen

Janssens grootste blunder

Beeld ANP

Op 10 juli 1966 rijdt Jan Janssen chagrijnig rond. Hij weet het. De dag ervoor heeft-ie een blunder begaan. 

Janssen rijdt die dag in de gele trui en het ziet er zonnig uit voor hem. De etappe is 160 kilometer lang, twee flinke cols zitten in het begin van de rit en daarna is het vooral dalen. Als deze rit voorbij is, zijn er nog zes te gaan. Janssen maakt een goede kans de eerste Nederlandse Tourwinnaar te worden. Dat er in de afdaling van de tweede col wat renners zijn weggesprongen, deert hem niet. Zij zijn geen gevaar voor zijn trui.

Dan wenkt zijn ploegleider hem. "Aimar is weg", roep hij naar Janssen. Janssen, die niet heeft opgelet en ergens midden in het peloton peddelt, schrikt. Hij heeft de Fransman nooit als een echte rivaal gezien. Maar Lucien Aimar is wel de man die tweede staat in het algemeen klassement.

Zijn portemonnee

Terwijl Aimar op de vluchters jaagt, jaagt Janssen op Aimar. Beide jachten slagen niet, maar Aimar pakt die rit wel twee minuten op Janssen. Janssen is zijn gele trui kwijt en hij weet het: het zal moeilijk worden om die verloren tijd nog terug te winnen. Vandaar dat hij zo baalt.

Vele jaren zal Janssen het erkennen: op die 9de juli heeft hij de grootste blunder in zijn carrière begaan.

Die blunder, die hem de Tourzege kostte, zegt Janssen, zat hem niet in zijn onoplettendheid. De blunder was dat hij zijn portemonnee niet trok en daarom bij zijn achtervolging op Aimar geen assistentie van andere renners kreeg.

In Ongeschoren Benen schrijven fietsminnende Trouw-redacteuren Joris Belgers, Niels Markus en Koos Schwartz vanaf de bank over tourgerelateerde randzaken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden