Janssen toont hoe kwetsbaar het eigene is

SANDER HISKEMULLER

DANS

Inside Out Conny Janssen Danst ****

Conny Janssen is succesvol met moderne dansvoorstellingen op industriële locaties. En het lijkt erop dat ze er niet aan wilde om het ditmaal te doen met een 'gewoon' theater. Want op het achterdoek in haar nieuwste ensemblewerk 'Inside Out', een theatertourneeproductie, zien we een fabriekshal. De schildering is vervormd, vervaagd - een uitgelopen ets met roest- en watervlekken lijkt het. Maar je ziet nog wel de verschillende onderdelen waaruit de reusachtige afbeelding is opgebouwd; lijnen die immense ramen vormen, en hoe daar het licht door valt.

Als het geheel niet meer zo duidelijk is, komt er ruimte voor details; dat is waar de choreografe in dit werk op focust. Vanuit een groot, mechanisch geheel naar een meer eigen 'kleinere' context. Wat is de schoonheid die daarin huist?

Dertien dansers zijn allen gekleed in lange zwarte rokken van raffia, dat ruist met elke beweging. Het toneelbeeld van Thomas Rupert, gebaseerd op rode lijnen, roept associaties op met een cardiovasculair systeem. De dansers zijn het hart en de longen, bewegend door een grid van rode touwen uit het plafond. Als één schokschouderend lichaam zijn ze gevangen in een staccato flow. Totdat een danser zich van de massa losmaakt, de anderen volgen, en er ruimte komt voor individualiteit. De raffiarokken gaan uit, iedere danser heeft een eigen kleur shirt aan.

Het komt neer op hetzelfde thema dat Janssen vaker in haar producties aankaart: de dwang en onverschilligheid van 'het systeem' waaruit vervolgens een roep om eigenheid klinkt. De choreografe speelt wat dat betreft in 'Inside Out' wel op veilig. Wel houdt Janssen steeds beter volledig grip op de materie.

In de solo's en duetten die volgen uit het mechanische begin, valt op hoe rijk Janssens jargon is, zonder dat het een richtingloos allegaartje is. Integendeel: Janssen leidt de dansers er als het ware mee naar hun eigenheid; de silly walk van rare snijboon Davide Bellotta, beweging vol mysterieuze verleidingskracht van Mariko Shimoda. De livemuziek van onder andere. singer-songwriter iET - nostalgisch tot rock - geeft Janssens emotionele verbeeldingskracht een kontje.

Als de dansers ten slotte weer als individuen in ensemble samenkomen, dreigt het grid ze wederom in te sluiten. Janssen toont hoe kwetsbaar het eigene is. Waakzaamheid blijft geboden.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden