Janny Buring 1952-2007

Heel Eelde kende Janny Buring. Van de gemeenteraad, van haar portretfoto’s of van het vliegveld. Drie weken geleden overleed ze plotseling.

’Als ik dood ben gaat de Edah gewoon open’ was een gevleugelde uitdrukking van Janny Buring. En zo ging het natuurlijk ook. Maar er stonden piloten van Groningen Airport Eelde langs de weg, hand aan de pet, toen de auto haar naar het crematorium reed.

In Eelde en wijde omtrek werd het plotselinge overlijden van Janny Buring besproken en betreurd. Ze werd 54 jaar; sommigen stelden bewonderend vast dat een normaal mens 108 jaar nodig had gehad om te doen wat Buring deed.

Iedereen kende haar wel ergens van. Van haar jarenlange redacteurschap van het plaatselijke weekblad Dorpsklanken, van de historische vereniging Ol Eel of van het Bloemenkoor. Of anders wel als een van de oprichters van de lokale omroep Radio Loep. Buring gaf taallessen Pools, Russisch en Engels en schreef gedichten in het Drents. Sinds maart vorig jaar zat ze bovendien – met 448 voorkeursstemmen gekozen – voor Gemeentebelangen in de gemeenteraad van Tynaarlo.

Nabestaanden zouden haar as willen uitstrooien op Groningen Airport Eelde. Want voor alles was Janny ’Vliegveld Janny’. Ze woonde onder de rook van de luchthaven. Overtuigd van het economisch nut van de aanwezigheid van het vliegveld in Drenthe, stond ze aan de wieg van de Stichting Vrienden Groningen Airport Eelde. Ook verzamelde ze 13.000 handtekeningen voor baanverlenging. Zeiden tegenstanders dat zo’n verlenging uit den boze is vanwege een reeënroute, dan belde Janny haar biologieleraar van vroeger om dat verhaal te checken. De datum 8 mei a.s. stond rood omcirkeld in haar agenda: die dag behandelt de Raad van State de baanverlenging.

De dochter van een Eelder handelaar in grasmachines was slim. Gezegd wordt dat haar broers en zussen de afwas deden, terwijl zij huiswerk maakte. Ze haalde haar havo, maar ging toen werken. Eerst bij De Slegte in Groningen, later bij de slager in haar woonplaats. Bij het uitgaan ontmoette ze Jaap, een knappe stukadoor die op Zorro leek. Ze trouwden in 1975 en kregen een dochter, Jeanet.

Na Janny’s overlijden kwam Jaap voor dag en dauw – hij wilde alleen zijn met haar – afscheid nemen op de boerderij van Lucas Alberts, de potige veeboer voor wie zijn vrouw hem halverwege de jaren tachtig had verlaten. Het contact was slecht, maar Jaap ontroerde Lucas die ochtend met de bekentenis dat hij zijn ex nog steeds in zijn hart droeg. Lucas, ook gescheiden, vond in Janny een maatje. Zijn zoons Albert en Jan-Pieter beschouwden haar als een moeder. ’Oma Boerderij’, zeiden de kleinkinderen die zich later aandienden. Door Lucas was Janny een boerin geworden die om half vijf opstond om te helpen met de koeien en stipt op tijd het eten op tafel had. Tussen de middag deden ze beiden een dutje in de stoel, een gewoonte waar zij eerst om had gelachen.

Aan de muren van de boerderij aan de Legroweg kwam een wonderlijke collectie te hangen. Portretfotografie was Burings grote hobby. Zonder camera ging ze niet op stap. Het leverde 5500 foto’s op, van gewone mensen en van vips. Koning Beatrix, prinses Máxima, of weerman Piet Paulusma. Soms belde ze iemand gewoon op, of ze langs mocht komen. De Belgische bekendheid Goedele Liekens bijvoorbeeld, dat vond haar Luuk zo’n mooie vrouw.

Ze gaf met links een hand, vanwege reuma. Verder merkte je niets van haar haperende gezondheid. Ik word niet oud, zei ze wel eens tegen Lucas. En dan drukte ze hem op het hart na haar dood niet alleen te blijven. Maar voor klagen voelde ze zich een te gelukkig mens. Medicijnen voor hoge bloeddruk sloeg ze af.

Woensdag 4 april – de dag dat ze een hersenbloeding kreeg – kwam Buring thuis van de markt. En van de dokter, die andermaal vaststelde dat de bloeddruk veel te hoog was. Autorijden ging raar, vertelde ze thuis. De regels in de krant kon ze niet meer lezen. Ze ging liggen, eventjes, er was nog een vergadering. Even later kwam een ambulance haar halen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden