Review

Jann Ruyters

Mijn mooiste Rotterdam-film lijkt al weer roemloos vertrokken. Geen voorpubliciteit, geen stukje in de festivalkrant, geen hoge plaats op de publieksenq-ete. Ik hoop nog op een prijs, misschien de FIPRESCI (Internationale filmkritiek) of de KNF (de Nederlandse filmkritiek), zodat het even trage als ontroerende 'Plütze in den Stüdten' van Angela Schanelec alsnog aan de vergetelheid wordt onttrokken.

Twee uur lang mogen we kijken naar de dagelijkse gang van scholiere Mimmi; een prachtige rol van de jonge Duitse actrice Sophie Aigler, die er als geen ander in slaagt in zwijgzaamheid de aandacht vast te houden. Het uitgerekte tempo, de winterse locaties, en vooral Mimmi's onbeholpen norsheid trekken je terug in een puberteit waarin alle innerlijke turbulentie met afstandelijkheid wordt weggedrukt. Nu kan een festivalfilm me nooit sloom genoeg zijn. Trage films vallen beter op een nuchtere maag en doen je de hectiek van rijen en massa's vergeten. Er zijn gelukkig nog genoeg andere films over die je de stilte in trekken. 'Daar in dat land' van Lydia Bobrova bijvoorbeeld. Een poëtische film vol sneeuw, loeiende koeien en dronken Russen en vol landelijke beslommeringen die vanaf het scherm aangenaam onthaastend zijn. Films die je het 'geweld' van spraakmakender exemplaren als 'Sombre' en 'Shabondama Elegy' doen vergeten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden