Jan Wouters: Rot toch op naar je eigen land

BREDA - Drie kwartier na de uiterst opwindende wedstrijd NAC - PSV (3-0), kijkt Jan Wouters stuurs naar de grond wanneer hij Yassine Abdellaoui bij de uitgang van het stadion op een half metertje passeert. Abdellaoui, de uitblinker bij NAC, recht de rug en herhaalt: “Dit is voor mij onbegrijpelijk. In de vier jaar dat ik in de eredivisie speel, heeft nooit eerder een speler mij gediscrimineerd. En dat nu dan een speler met zo'n loopbaan zich zo laat gaan. Dat kan toch niet?”

De ogen van Yassine schieten vuur. Ik vraag hem of hij beseft hoe ernstig zijn beschuldiging in de richting van Wouters wel is. “Natuurlijk. Dan moet er maar een zaak van komen, dat maakt mij niets uit.” De linkerspits van de ploeg die het vale PSV zojuist op vele fronten heeft afgetroefd, heeft de lezing van Wouters over de rel in de 53ste minuut gehoord. Ook drie kwartier na de wedstrijd is Wouters - voor achtereenvolgens protesteren en vasthouden heeft scheidsrechters Dick Jol hem twee gele en dus een rode kaart getoond - nog steeds flink geïrriteerd. De ex-international bitst in de richting van een groepje verslaggevers: “Schrijf eens over Jol; wat die hier allemaal verkeerd heeft gedaan.” Inzake het op de tribune niet hoorbare, maar wel zichtbare conflict met Abdellaoui hult Wouters zich in nevelen: “Ik heb tegen hem iets gezegd, wat je wel honderd keer in een wedstrijd zegt.”

Daar denkt Yassine Abdellaoui dus even anders over. En dat wil hij weten ook. “Die Wouters was compleet over de rooie.” Alsof het debat op een bandje is opgenomen, geeft hij de niet zo frisse dialoog in de 53ste minuut weer:

Wouters: “Geen ellebogen hè.”

Abdellaoui: “Wat nou, joh, met je ellebogen?”

Wouters: “Kut-Marokkaan, rot toch op naar je eigen land.”

Abdellaoui: “Waar ben je nou mee bezig, ouwe lul. Kun je soms het tempo niet meer bijbenen?”

Volgens Abdellaoui was scheidsrechter Dick Jol op enkele meters afstand oor- en ooggetuige. Maar de Scheveningse fluitist beweert niets te hebben gehoord. Achteraf zegt hij: “Als het waar is wat Abdellaoui beweert en als ik dat had gehoord, had Wouters zonder pardon meteen de rode kaart gekregen.” Die rode kaart kwam dus even later uit de borstzak voor de man die in het recente verleden bij Engeland - Nederland Paul Gascoigne en bij Werder Bremen - Bayern München Andy Herzog met de elleboog uit de wedstrijd sloeg en voor die wandaden bij zijn slachtoffers excuses aanbood. Dick Jol bevestigde dat Wouters 'over de rooie' was. “Toen ik hem uit het veld stuurde, kreeg ik van Jan iets te horen dat ik maar beter niet kan herhalen.”

- Vervolg op pagina 9

Discriminatie in voetbal leidt zelden tot schorsing VERVOLG VAN PAGINA 1

Is Yassine Abdellaoui ernstig gediscrimineerd door Jan Wouters? Bij voorbaat lijkt vast te staan dat het bewijs van de door Abdellaoui beweerde belediging uit de mond van Wouters nauwelijks is te leveren. Vooralsnog is het een kwestie van het woord van de één tegen het woord van de ander. In de geschiedenis van het betaalde voetbal is het pas één keer gebeurd dat discriminatie tot een fikse schorsing leidde. Dat was het geval in 1963, toen DWS-doelman Jan Jongbloed zich in de richting van Ajacied Bennie Muller een antisemitische provocatie permitteerde. Jongbloed was indertijd zo eerlijk toe te geven dat hij die fout had gemaakt, al houdt hij tot op de dag van vandaag tevens vol dat de laatdunkende taal tegenover Muller moest worden gezien als een algemene en niet zo kwaad bedoelde opmerking die 'in het Amsterdams taalgebruik niet ongewoon is'. Tien jaar geleden was er voorts een incident tussen scheidsrechter Henk van Ettekoven en Mustafa Yucedag van PEC Zwolle. Volgens Yucedag, een speler met Turkse roots, zou Van Ettekoven hem hebben toegebeten dat hij maar beter kon 'oprotten' naar zijn land van herkomst. Het bewijs van die uitspraak kon niet worden geleverd.

Dat Jan Wouters vloekend, tierend en scheldend over het veld gaat, is ook de PSV'ers al lang niet onbekend. Sommige spelers, vooral de jongere, ergeren zich een ongeluk aan de als buitensporig negatief ervaren praatjes van Wouters. In dit verband is vermoedelijk sprake van een generatie- en streekverschil tussen Wouters en de andere PSV'ers. Jan Wouters, wiens familieroots weliswaar in Eindhoven liggen, is opgegroeid in de harde wereld van FC Utrecht en Ajax. Voor hem heeft schelden bovenal betekenis in het ultieme verlangen naar de overwinning. Schelden is voor Jan Wouters eigenlijk synoniem aan leiding geven. Dat was de cultuur bij FC Utrecht en in mindere mate bij Ajax. Bij PSV ligt dat dus iets anders. Daar heeft Wouters bijvoorbeeld te maken met de geniale Ronaldo. Wouters heeft vorig seizoen maar al te vaak laten weten dat de voordelen van Ronaldo bijna even groot zijn als de nadelen. Wouters ziet in Ronaldo een nog piepjonge, doch nauwelijks te beïnvloeden speler die het voetbal beschouwt als een individuele sport; een particuliere bezigheid die deze tiener door een symbiose van Philips en de sportcommercie al tot het meervoudig miljonairschap (in dollars) heeft geleid. Ook dat druist volledig in tegen de manier waarop Jan Wouters voetbalroem- en rijkdom heeft vergaard.

Te schelden valt er voor Jan vooralsnog voldoende bij PSV. Net als in de afgelopen seizoenen etaleerde PSV zich gisteren tegen NAC als een collectie twijfelaars. Nilis was de enige die nog iets aardigs liet zien, maar vreemd genoeg werd uitgerekend deze Belg gewisseld. Het zwakke van PSV was dat het zich grotendeels aanpaste aan NAC. “NAC was in de eerste helft agressiever”, zo stelde PSV-coach Dick Advocaat met gekromde tenen vast. NAC was niet alleen agressiever, maar domweg ook beter. NAC speelde in balbezit met vier aanvallers: Brusselers, Arnold, Scheepers en Abbellaoui. Dat bracht PSV in ernstige verlegenheid en het wees nog eens op het enorme verschil met Ajax. Al speelt NAC met zes spitsen, dan nog blijft Ajax gewoon uitgaan van hetzelfde, vaste systeem.

Maar wat deed PSV bij NAC? De verdediging werd aangepast aan de viermansaanval van NAC. Jonk verdween definitief naar het middenveld, waar hij ook solliciteerde naar een plek buiten de selectie van Oranje. Van der Weerden moest in principe het middenveld van PSV ter rechterzijde meer gewicht geven. Maar in werkelijkheid werd hij rechtsback tegenover Abdellaoui. Van der Weerden stond zodoende in een viermansblok met Valckx, Faber en Numan. Zij betwistten elkaar de zwakste persoonlijke prestatie. Numan is geen back, Van der Weerden is geen back, Valckx en Faber blunderden onophoudelijk. En dan ook nog een middenveld met onzichtbare jongens als Jonk en Cocu. Geen wonder dus dat NAC via een fantastische uithaal van Abdellaoui in de eerste helft op 1-0 kwam en in de tweede helft door invaller Remie (strafschop, nadat Scheepers door Nilis was neergelegd) en de Australische stormram-strijder Arnold met 3-0 finishte.

De triomferende coach Wim Rijsbergen, sarrend en lachend naar Dick Advocaat: “Ik denk dat Philips de begroting maar eens moet verhogen....” Intussen mag men zich afvragen of Guus Hiddink nog PSV'ers in zijn selectie voor het EK-duel met Wit-Rusland oproept. Op grond van de prestaties tegen NAC komt werkelijk niet één man van deze rood-witten voor Oranje in aanmerking.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden