HET WK VOLGENS HH

Jan Mulder is onmisbaar in een WK-praatprogramma

Beeld Maartje Geels

De voetbaltas van mijn zoon stond ingepakt voor de training. Hij kon de eerste helft van België-Panama nog zien. "Trainen die jongens?", zei hij, A-junior, na een half uurtje. "Het is met België altijd hetzelfde op toernooien: je ziet nooit wat ze met elkaar willen."

Ik vond het een nogal scherpe waarneming. Ik had al eenzelfde momentje gezien dat ik hier eerder beschreef, toen uit een oefenwedstrijd van de Belgen. Kevin De Bruyne, de beoogde regisseur als centrale middenvelder, had de tegenstander onder druk willen zetten en de rest bleef een meter of tien achter hem hangen.

Ze waren bij 'Villa Sporza', het Belgische WK-praatprogramma, gepast gereserveerd na de eerste wedstrijd van hun Rode Duivels. Het was maar zo zo, zei Franky Van der Elst, de oud-voetballer die er op het WK 1986 bij was, in de ploeg waaraan de huidige Belgische lichting nog steeds maar moet zien te tippen.

Laat ik Van der Elst meteen recht doen: dat laatste straalt hij zelf op geen enkele manier uit. Hij zit er met een modern kritische blik, op de hoogte van de nieuwe ontwikkelingen, in niets de oud-voetballer die laat doorklinken dat de voetballers van nu weleens naar beelden van toen mogen kijken - al zou hij daar als de controlerende speler die hij was, best enige reden toe kunnen hebben.

Die achtergrond heeft Dennis van Wijk niet. In België trainde hij een trits aan clubjes: Sint-Truiden, Westerlo, Deinze, Roeselare, Mechelen, dat kaliber. Hij laat haarfijn zien en horen wat er schortte aan het opbouwende spel van de Belgische verdedigers.

Bij de NOS zat die avond Glenn Helder op de bank voor Engeland-Tunesië. Die heeft ooit in Engeland gevoetbald, ja.

In Brussel hebben ze eerst beelden laten zien van bondscoach Martinez. 'Drive, Toby, drive, drive, drive!', roept die aan de zijlijn. Verdediger Toby Alderweireld moet met de bal naar voren dribbelen, maar dat doet hij niet. 'Drive, drive, drive!', roept de coach weer.

Dennis van Wijk laat helder zien waarom de coach steeds zo staat te schreeuwen, hoe aan de andere kant ook de zogeheten voetballende verdediger Jan Vertonghen zich halfslachtig en terughoudend blijft opstellen, en wat daarvan de gevolgen zijn voor het stokkende spel.

Dan bemoeit Jan Mulder zich ermee. Hij moest weg bij de NOS, maar ik blijf hem graag horen. Hij kan de rol vervullen die onmisbaar is voor dit soort programma's: soms net even anders denken.

"Een trainer hoeft toch geen 86.000 keer drive te zeggen", zegt Mulder. "Dat moet toch van tevoren geregeld zijn?" Ze hebben er in drie weken niet op getraind, hij kan het niet anders zien.

Dat waren de anderen niet met hem eens. Het was natuurlijk ook te zwaar aangezet. Maar in huize Hoijtink begrijpen we Mulder wel.

Henk Hoijtink schrijft elke dag een WK-column. Lees hier eerdere afleveringen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden