Muziekrecensie

Jamiroquai teert vooral op verleden

Jamiroquai - AutomatonBeeld Trouw

Jamiroquai
Automaton
(Jamiroquai Ltd./Universal)
**

Een ongemakkelijk gevoel bekruipt je, na de nieuwe Jamiroquai een paar luisterbeurten aangezwengeld te hebben. Dat van: waarom, eigenlijk? 

De aangekondigde comeback van de Britse popfunk-formatie, na zeven jaar, werd in Nederland enthousiast ontvangen. De band is headliner op North Sea Jazz, het onlangs aangekondigde Ziggo-concert in november is al uitverkocht. Maar deze plaat onderstreept dat de band vooral teert op het verleden. 

Wel heel dunnetjes doen Jay Kay (47) en de zijnen hun bekende trucje over: glijerige electrofunk met een fris discosausje - wat Daft Punk inmiddels beter doet. Hier en daar sijpelt er met een funky basloopje nog íets ambachtelijks door de hypergelikte productie, wat beter is dan die wanhoopspogingen om lekker modern te klinken door vervormde synths of zang. 

Zanger Jay Kay van Jamiroquai tijdens een concert in WenenBeeld EPA

Het begint nog veelbelovend, met het dansbare ‘Shake it On’ en de futurofunk van ‘Automaton’, maar erna volgt miskleun na miskleun. Zoals het richtingloze ‘Nights out in the jungle’, het zenuwtergende refrein van ‘Superfresh’, of het futloos gezongen ‘Hot Property’. 

De vele infantiele rijmpjes over hoe Jay Kay de hele nacht met je wil rocken maken het er allemaal niet beter op. Voor een band met in het verleden zulke knoeperds van hits voelt het vooral zo ontzettend makkelijk. Waardoor ‘Automaton’ eerder smaakt als vehikel om een leeggelopen carrière nog maar een keertje op te pompen dan een oprechte geste naar de fans.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden