'Jagen was voor Bernhard een manier om in de natuur te zijn'

Prins Bernhard hield van de natuur in Afrika. Vrienden op het continent herinneren zich de prins als een romantische natuurbeschermer met een gezond gevoel voor humor.

JOHANNESBURG - De ZuidAfrikaanse natuurbeschermer Willie van Riet zal het nooit vergeten. Hij vloog eind 2001 met prins Bernhard in een helikopter over het Krugerpark, een van de grootste wildreservaten ter wereld. De helikopter scheerde laag tussen twee bergwanden over een rivier. ,,Langs de oevers en op zandbanken lagen meer dan duizend krokodillen”, vertelt Van Riet. ,,Prins Bernhard genoot. 'Als we nu in het water storten, zijn we er geweest', zei hij lachend. 'Dan worden we opgegeten'.”

Het was prins Bernhard in zijn element: vliegend over Afrikaanse natuur. De prins reisde de afgelopen halve eeuw vaak naar het Afrikaanse continent om te jagen, te filmen en zich in te zetten voor natuurbehoud. Hij was in 1961 een van de oprichters van het World Wildlife Fund (WWF), waarvan hij jarenlang voorzitter was, en bleef tot zijn dood voorzitter van de Nederlandse WWFafdeling, het Wereld Natuur Fonds.

Bernhards favoriete Afrikaanse wildreservaat was het relatief kleine Mkhaya-park in Swaziland. Hij probeerde daar zelfs een wilde olifant met de hand te voeren.

,,Nergens heb ik zo dicht bij de natuur kunnen komen als hier”, vertelde de prins. ,,Ik was op armlengte van de witte neushoorn en olifanten.” Bernhard raakte in Swaziland bevriend met wildparkdirecteur Ted Reilly. Dat de prins ook graag joeg op groot wild, deed volgens Reilly niets af aan zijn enthousiasme voor natuurbescherming. ,,Bernhard kon uren praten over de jacht”, zegt Reilly. ,,Maar jagen was voor hem vooral een manier om in de natuur te zijn.”

Prins Bernhards belangrijkste bondgenoot in de strijd voor de Afrikaanse natuur was de rijke Afrikaner zakenman Anton Rupert, die tijdens de apartheid veel invloed had in Zuid-Afrika. De twee richtten verschillende organisaties op die zich inzetten voor natuurbescherming.

Niet alles slaagde. Zo bedacht Bernhard samen met de toenmalige Afrika-baas van het WWF in de jaren tachtig het plan om in het geheim, grotendeels buiten de WWF-bureaucratie om, Britse oud-elitesoldaten in Afrika in te zetten in de strijd tegen neushoornstropers en ivoorsmokkelaars. Afrikaanse regeringen vermoedden in de blanke huurlingen echter agenten van het apartheidsregime en de zaak leidde tot een schandaal. De prins klaagde later dat een deel van het geld dat hij in het project had geïnvesteerd, was verdwenen.

Toch beklijft bij mensen als Reilly en Van Riet vooral de herinnering aan een romantische natuurliefhebber met een goed gevoel voor humor. ,,Ik liet prins Bernhard een tijdje geleden een computerprogramma zien waarmee je virtueel over Afrikaanse natuurparken kon vliegen”, vertelt Van Riet. ,,Hij vond dat prachtig. Maar toen ik hem voorstelde om het op paleis Soestdijk te laten installeren, wees hij dat af. 'Ik ben te oud om op computers te vliegen, zei hij. Ik vlieg alleen nog echte vliegtuigen'.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden