interview

Jacques Brinkman heeft drie kinderen, allemaal winnaars

Jacques Brinkman: 'Die enorme winnaarsmentaliteit hebben de kinderen meegekregen van Jacqueline en mij.'Beeld Merlin Daleman

Oud-hockeyer Jacques Brinkman (51) heeft drie sportende kinderen. 'Ik ben de haai die denkt in winnen en verliezen.' Vorige week verscheen deel één van dit tweeluik over sporterskinderen: de kinderen van oud-handballer Lambert Schuurs.  

Qua karakter herkent Jacques Brinkman, tweevoudig olympisch kampioen, veel van zichzelf in zijn kinderen. Thierry (22) hockeyt bij Bloemendaal en in het Nederlands elftal, Tim (20) voetbalt bij FC Utrecht en dochter Julie (18) hockeyt bij SCHC in Bilthoven. "Het zijn winnaars. Allemaal", zegt Brinkman resoluut in zijn bierbrouwerij te Uddel, een dorpje op de Veluwe. "Die enorme winnaarsmentaliteit hebben ze meegekregen van Jacqueline (zijn vrouw, red.) en mij."

Brinkmans woordenstroom vertraagt ietwat als de verschillen tussen zijn drie kinderen ter sprake komen. Terugkijkend, vertelt Brinkman, werden hun karakters al bij de geboorte uiteengezet. "Thierry kwam heel rustig, heel bedachtzaam ter aarde", herinnert hij. "Tim was juist een soort katapult. Ineens was hij daar. Bam! En Julie kwam niet. Eigenwijs. Ik weet nog dat Jacqueline op haar dikke buik drukte en zei: 'Kom er nou maar uit.' Julie leek te willen zeggen: dat bepaal ik zelf wel."

Hard trainen

Met wie hij de meeste gelijkenis heeft? "Thierry", antwoordt Brinkman meteen, waarna hij de ietwat verbouwereerde blik van de verslaggever meteen maar beantwoordt. "Dan zal jij gelijk zeggen: ja, maar jij bent helemaal niet rustig en bedachtzaam, want je hebt het hart op de tong. Dat is ook zo, maar Thierry is, net als ik, vrij consciëntieus. Hij houdt van hard trainen en leeft georganiseerd."

Brinkman geeft een praktijkvoorbeeld. "Thierry is deze maand met het Nederlands hockeyelftal op trainingskamp in Australië. Dan heeft hij een dag van tevoren al zijn koffer gepakt, terwijl Julie op de dag van vertrek denkt: goh, volgens mij moet ik nu iets gaan doen. Zij leeft echt in het hier en nu. Dat vind ik een mooie karaktertrek van haar, maar het is niet helemaal mijn ding. Iets voorbereiden is toch wel prettig."

Over Thierry, die afgelopen zomer Europees kampioen werd met Oranje, maakt vader Brinkman zich inmiddels weinig zorgen meer. Hij is 'af'. "Thierry speelt bij een mooie club, is international bij Oranje, heeft een leuk sociaal leven en - omdat je je geld niet kunt verdienen met hockey - neemt zijn studie serieus", vertelt Brinkman vanachter een kop koffie. "Tim moet dat laatste stapje nog gaan maken. Dat is lastig. Datzelfde geldt voor Julie."

Pittige discussie

In huize Brinkman worden geregeld pittige discussies gevoerd. Bijvoorbeeld toen Julie, een beloftevolle speelster van hoofdklasser SCHC, afgelopen zomer opperde om al dan niet een dagje later van vakantie terug te komen. Ze zou hierdoor wel een training missen. "De topsporter in mij zegt dan meteen: kan niet, onmogelijk", stelt Brinkman. "Maar moet je onvoorwaardelijk voor je sport gaan als je het vertrouwen van de club mist en de uitkomst onzeker is? In het vrouwenhockey is bijvoorbeeld geen verdienmodel. Ik weet zeker dat Julie het talent heeft om het Nederlands elftal te halen, maar heb je daar alles voor over? En áls je er dan alles voor over hebt gehad en je haalt het niet, wat heb je dan weggegooid? Dat vind ik moeilijk."

Anders is dat in het voetbal, waar Brinkman dankzij het talent van zoon Tim - die deels de jeugdopleiding van Ajax doorliep - een inkijkje kreeg. Zijn zoon speelt momenteel als linksback voor Jong FC Utrecht, dat uitkomt in de eerste divisie. "In voetbal heerst een andere dynamiek. Als speler heb je de wind in de zeilen nodig", vindt Brinkman. "Neem Tyrell Malacia van Feyenoord. Hij mocht een keer meespelen, doet het goed en is nu de nieuwe linksback van Feyenoord. Dat laatste stapje moet Tim nog maken." Het vergt geduld en wat geluk. En misschien ook wel wat branie. Brinkman, met pretoogjes: "Als FC Utrecht straks een rechtspoot op de linksbackpositie zet, zou ik de volgende dag met mijn tasje in de kleedkamer van het eerste zitten en zeggen: volgens mij missen jullie iemand."

Is Brinkman terughoudender in zijn kritiek op Tim, omdat hij de voetballerij misschien wat minder goed kent? "Onzin", zegt hij, terwijl hij wat naar voren op zijn stoel schuift. "Hockey en voetbal lijken op elkaar, dus ik weet dondersgoed hoe het in elkaar zit. Ik kan best aan Tim vragen: waarom geef je dat balletje met je buitenkant, terwijl je hem net zo goed met je binnenkant kan geven? Of dan hebben ze een tactiek - daar snap ik ook niks van - dat ze bij een corner alleen maar mensen vasthouden, terwijl ik denk: je moet toch ook naar de bal kijken? Als ik het daar met Tim over heb, praat hij Van der Gijp en Derksen na. Zo van: Jij weet er helemaal niks van. Dat is natuurlijk onzin."

Wijsneusje

Eerder dit seizoen botste Brinkman openlijk met toenmalig assistent-bondscoach Ruud Gullit in het voetbalpraatprogramma 'Rondo'. Gullit noemde de voormalig recordinternational (337 interlands) een 'wijsneusje'. "Toen Tim de volgende dag bij FC Utrecht kwam, zeiden ze voor de grap dat hij voorlopig niet geselecteerd zal worden voor het Nederlands elftal. Tim kon er wel om lachen. Maar hij vroeg wel: 'Hoe zou jij het vinden als een of andere korfballer in een programma zegt dat die Brinkman er geen reet van kan?' 'Ik weet niet wat ik daar van vind, zei ik eerlijk.' Ik zie mezelf alleen niet meer als die oud-hockeyer. Ik ben nu een breed georiënteerde sportcolumnist voor De Telegraaf die een mening heeft."

Voor die krant is hij wel gestopt met het geven van cijfers bij hockeywedstrijden. "Als ik een vier aan Valentin Verga geef, ligt Thierry toch wat anders in een team. Op een gegeven moment dacht ik: klaar, ik wil je niet voor de voeten lopen. Ik moet ook onafhankelijk blijven."

Verder zal Brinkman niet snel veranderen, zegt hij . "Ik ben de haai die denkt in winnen en verliezen. Hoe aardiger, vriendelijker en milder ik in de loop der jaren misschien ben geworden, er komen weer scherpe columns aan. Dat past ook bij mij."

"Die haai zie ik terug in mijn kinderen. Ze willen winnen. In hen brandt het fanatisme voort. Dat vind ik mooi om te zien. Haal het maximale uit je talent, heb ik ze altijd voorgehouden. En of ze het nu wel of niet halen: ik houd geen seconde minder van ze."

Brinkman en 'Rondo' voorlopig uit elkaar

Jacques Brinkman zal voorlopig niet meer aanschuiven in het voetbalpraatprogramma 'Rondo'. Enerzijds kreeg Rondo veel kritiek te verduren over de uitgesproken Brinkman, anderzijds had de oud-hockeyer ook zijn bedenkingen. "Ik ben niet gek", zegt Brinkman. "De dynamiek achter de schermen was toch: Wie is dat? Waar gaat dit over?

"Als Wim Kieft je tijdens een uitzending zo raar aan zit te kijken, vind ik dat onvolwassen. Ik vroeg me af: moet je dat nog wel willen? Ik praat niet met meel in de mond. Daar zijn er al genoeg van in de voetballerij."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden