Jacky Schoenaker is trots op haar vader

reportage Oud-voetballer Dick: Ik had meer scorend vermogen

DEN HAAG - De Nederlandse hockeysters hebben gisteravond hun tweede groepswedstrijd gewonnen. Tegen België, hockeyland in opkomst, werd het 4-0. Ellen Hoog, Marloes Keetels, Maartje Paumen (strafbal) en Roos Drost scoorden. Het was na de 6-1 tegen Japan de tweede eenvoudige zege van de Nederlandse hockeysters. En dat is geen verrassing. De krachtsverschillen zijn al jaren groot binnen het internationale vrouwenhockey. Hockey is groot in Nederland, maar klein in de wereld, zo blijkt ook op het WK in Den Haag.

Donderdag speelt Oranje de derde poulewedstrijd, tegen Nieuw-Zeeland.

De man van dertien interlands, oud-ploeggenoot van Johan Cruijff en Marco van Basten én actief op het Wereldkampioenschap voetbal van 1978 loopt deze maandagavond onopvallend door het Kyocera-stadion in Den Haag.

Hij, Dick Schoenaker (61) - pantalon, zwarte trui en een jas over zijn arm - ervaart een rust die in schril contrast staat met de omgeving van dochter Jacky, die als international uitkomt op het WK hockey. Talloze kinderen gillen om een handtekening na afloop van de wedstrijd tegen België, die Nederland gisteravond won: 4-0.

Schoenaker is tevreden over zijn dochter. Wat hij voor de wedstrijd als belangrijk bestempelde - het goed raken van de eerste bal - liep gesmeerd. Daarna was het: simpel houden, ballen inleveren en de verdedigende positie nooit uit het oog verliezen.

Jacky Schoenaker (25) geldt als een relatieve laatbloeier binnen Oranje. Gehinderd door diverse blessures maakte ze vorig jaar pas haar debuut als international. Daarna ging het snel. De teller staat na gisteravond op zeventien interlands. Het WK is haar eerste grote eindtoernooi. Jacky, nuchter: "Druk ervaar ik niet echt. Ik ben al wat ouder, heb al veel meegemaakt. Ik probeer gewoon te genieten van dit moment."

Schoenaker junior glimt van trots als haar vader ter sprake komt. Natuurlijk, ze wordt er vaker mee geconfronteerd en haar verhaal is altijd hetzelfde, maar ze ziet in dat het bijzonder is dat vader en dochter allebei voor hun land zijn uitgekomen - in een andere sport. Jacky: "Ik ben hartstikke trots op mijn vader. Ik heb hem nooit zelf zien spelen, maar heb op oude beelden wel eens wat doelpunten van hem gezien."

Andersom klinkt er ook waardering. Vader Dick: "Toen Jacky nog wat jonger was en ze het talent had om door te breken in het eerste team van Amsterdam, heb ik gezegd: als je voelt dat je ervoor wilt gaan, dan moet je er vól voor gaan. Ze heeft dat met beide handen aangepakt. Daar ben ik heel trots op."

Gelijkenissen zijn er voldoende. Hun loopje is nagenoeg hetzelfde. "Zwaarlijvig", lacht Dick. "We hebben beiden een wat vermoeiende loop." Qua spel zijn ze vrijwel identiek. Jacky heeft, net als haar vader vroeger, een goed uithoudingsvermogen, pakt ballen af en levert die direct in bij medespeelsters. Vader Dick was wat aanvallender ingesteld, Jacky bewaakt meer de defensie. "Qua karakter lijk ik erg op mijn vader", zegt Jacky. "We hebben dezelfde werklust." Dick, grappend: "Ik had alleen wat meer scorend vermogen, Jacky scoort bijna nooit."

Na afloop van een wedstrijd zoeken ze elkaar meestal even op, net als gisteravond na het duel met België. Jacky wil graag weten wat haar vader ervan vond.

"Ik kan goed tegen zijn kritiek", bezweert ze. "Alleen soms, als ik chagrijnig ben na een nederlaag, hoeft-ie er niet mee aan te komen. Maar ja, dat begrijpt hij dus óók."

Dick Schoenaker, tegenwoordig actief als bestuurslid bij Ajax, 'leest' zijn dochter als geen ander. De oud-speler van FC Wageningen, De Graafschap, Ajax, FC Twente en Vitesse ziet het meteen als Jacky niet in goeden doen verkeert. Dick: "Als je zo'n toernooi speelt, is die eerste bal heel belangrijk. Als je die verkeerd raakt, moet je weer terug naar de basis door simpel te gaan spelen."

Nederland wint ook tweede groepsduel

Dick kan na afloop tevreden zijn over Jacky. Nederland heeft geen tegenstand aan België en Jacky doet wat ze moet doen: ballen afpakken en inleveren. Dat is haar taak in het elftal van bondscoach Max Caldas.

Nederland-Argentinië is de droomfinale bij de hockeysters. Ook voor de familie Schoenaker. Vader Dick verloor ooit de WK-finale van 1978 met Oranje in Argentinië.

"Het zijn, als ik de verhalen mag geloven, altijd hele bijzondere, spannende wedstrijden. Het zou natuurlijk geweldig zijn om hier die finale te spelen", zegt Jacky Schoenaker. Dan lichten haar ogen op. "Maar ik wil hem dan wél winnen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden