Jachtstuk

In sprookjes is voor de jager vaak een mooie rol weggelegd. Zo kennen we de jager die de boze wolf de buik opensnijdt en Roodkapjes grootmoeder weer levend te voorschijn brengt. En misschien nog nobeler is de jager, die Sneeuwwitje in het bos vrijlaat in plaats van haar te doden, zoals zijn opdracht luidt. Het is duidelijk dat dit beeld van de jager nostalgisch is. Tegenwoordig hebben we het niet meer zo op jagers. Komt doordat we in de stad zijn gaan wonen en vanaf onze balkonnetjes ineens vinden dat je plant en dier met rust moet laten.

Rob Schouten

Maar er zijn nog romantische landen met echt door de wol geverfd platteland, zo leerde ons de stemming over de vossenjacht in het Britse Lagerhuis. Die werd verstoord door vijf jachtliefhebbers die langs de werkkamer van Tony Blair (hij had wel dood kunnen wezen!) het Lagerhuis waren binnengedrongen. Hun uitmonstering maakte duidelijk me dat ik er weer eens niks van had begrepen. Je zou verwachten dat ze demonstratief gekleed waren in rode jasjes en zwarte caps maar nee, ze droegen ordinaire witte T-shirts. Was de jacht dan niet iets voor fossiele adel, die van geen tegenwoordige tijd wilde weten? Wat moesten die volkshemden daar? Maar kennelijk is de vossenjacht in Engeland, het land waar ze deze 'sport' ooit begonnen zijn, anders ingedaald dan bij ons. Wij denken aan het koninklijk huis dat achter een dik bladerdek op jachthoorns toetert en de brakken loslaat, aan kouwe kak en onbuigzame traditie; in Engeland zelf is het daarentegen een veel bredere strijd tussen de buitenman en de stedeling. Tussen boeren en kantoorpikken. Tussen groen en grijs. De anglofiel in mij merkte dat ik bij het lieflijke Engeland alleen glooiende heuvels in beeld krijg, cottages en kronkelende landweggetjes. Nooit hoor ik iemand 'Tally ho' roepen of wordt me een aan flarden gescheurde vos voor de voeten geworpen. Mis. Daarom was de stemming over de vossenjacht een leerzame les in hardnekkige en diepgewortelde folklore die onder veel geschreeuw en gejoel op de schop gaat. Zoals wanneer wij het schaatsen gaan verbieden. De enige vraag die mij na afloop nog restte is: moet ik het mooie jachtstuk dat ik ooit uit de erfenis van mijn grootouders plukte en dat al jaren in mijn gang hangt nu ook maar wegdoen, die verbeelding van ongepaste romantiek?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden