Italië verloochende zich met knieval voor Iraniërs

Toen de Iraanse president onlangs Rome bezocht, lieten de Italianen ten onrechte enkele beelden van naakten bedekken, vindt kunstcriticus Rogier Ormeling.

Onlangs oordeelde het Internationaal Atoomagentschap dat Iran de eerste stappen heeft gezet naar een afbouw van haar nucleaire programma. Daarmee gaf het IAEA groen licht voor de inwerkingtreding van het historische akkoord van zes landen met Iran en dus voor opheffing van een belangrijk deel van de internationale sancties. Een ontwikkeling die met instemming kan worden begroet. De overeenkomst mag dan niet zonder risico's zijn, vertrouwen schenken is nu eenmaal de basis van diplomatie en nooit risicoloos.

Iran kan zodoende onder meer beschikken over 100 miljard aan bevroren buitenlandse tegoeden. En buitenlandse investeerders verdringen zich om met het land zaken te doen. De Iraanse President Rohani vertrok vrijwel direct voor een shoppingtour, waarbij hij deze week ook Europa aandeed.

Tijdens zijn trip naar Rome bezocht Rohani ook de zogenoemde Musei Capitolini. De musea hadden gevolg gegeven aan het door de Italiaanse premier Renzi overgebrachte verzoek om enkele naaktsculpturen te bedekken. Uit respect voor de Iraanse cultuur.

undefined

Handelscontracten

Indien men de beeldhouwwerken met stof had bedekt, zodat hun contouren zichtbaar waren gebleven, zou het een kunstwerk zijn geweest á la Christo, die wereldfaam verwierf met zijn 'inpakkunst'. Maar helaas, de naakten werden niet eens in een nikab gehesen, de sluier, die alleen de ogen vrijlaat. Dat zou nog een ironisch statement zijn geweest. Nee, ze werden in een witte kast geplaatst en volledig aan de preutse blik van de Iraanse president ontrokken.

Met deze knieval voor de theocentrische ayatolla's verloochende Italië, moeder van de Renaissance, wieg van het humanisme en het antropocentrisch wereldbeeld, zijn culturele erfgoed. Een trieste uitverkoop voor een paar handelscontracten. Een verraad aan de kunstenaars die deze magnifieke werken creërden, aan alle Renaissance-kunstenaars, en alle kunstenaars die ooit een naakt schilderden of beeldhouwden.

De reden die werd opgegeven, was dat het publiek vertoon van naakt verboden is in Iran. Een land waar mensen nog steeds publiekelijk worden opgehangen, bijvoorbeeld vanwege hun seksuele geaardheid. Een land dat jaarlijkse een van de hoogste aantallen executies ter wereld uitvoert. Waar volgens een rapport van Amnesty International meer dan 160 kinderen wachten op voltrekking van hun doodvonnis. Sinds de als gematigd beschouwde Rohani in 2013 als president de havik Ahmadinejad opvolgde vonden er naar schatting nog steeds zo'n tweeduizend executies plaats.

Als Italiaanse vrouwen, journalisten politici of toeristen Iran bezoeken, passen zij zich aan, door de islamitische hoofddoek, de hidjab te dragen. Maar wanneer de Iraanse president Rohani naar Italië komt, is het bella ciao, oftewel 'dag schoonheid', dan worden de naakten weggemoffeld in een kast. Ook de wijn werd tijdens het diner met de Iraanse gasten weggelaten: ciao vino.

Renzi had een voorbeeld kunnen nemen aan de Fransen. Toen Rohani in Parijs was, stond de wijn gewoon op tafel. Wat is Frankrijk ook zonder wijn? Geen enkele Iraniër werd toch gedwongen een alcoholisch glas te heffen? Bovendien, ondanks het verschrikkelijke affront, het vuiltje in het Iraanse oog dat de schaamteloos knipogende wijn op tafel inhield, plaatsten de Iraniërs wel een bestelling van 114 toestellen bij de Frans-Duitse vliegtuigbouwer Airbus.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden