Italië verdeeld in Delpieriani en Tottisti

Na de ongeorganiseerde chaos van Joegoslavie volgt donderdag voor Oranje een confrontatie met Zuid-Europese discipline. Nederland groeit in het toernooi, maar dat geldt na de gedegen 2-0 winst tegen Roemenië evenzeer voor Italië.

Eric Hornstra

Italie, land van tweedelingen. Katholieken en communisten. Het rijke noorden, het arme zuiden. Sinds twee weken kent het land een nieuwe scheuring. In het ene kamp bevinden zich de Delpieriani. De Tottisti belijden een ander geloof. De almachtige die uiteindelijk steeds beslist heet Dino Zoff, trainer van het azuurblauwe leger.

Dino Zoff is een onverstoorbare man. Het is een karaktertrek die hij zich kan permitteren, zolang Italie blijft winnen, zoals zaterdag in Brussel. Al sinds zijn elftal in de lage landen is neergestreken, moet de commissario tecnico zijn keuzes in de aanvalslijn verdedigen. Francesco Totti en Filippo Inzaghi zijn zijn troeteldieren. Jammer voor Alessandro Del Piero, die -de loze partij tegen Zweden uitgezonderd- veroordeeld blijkt tot kortstondige invalbeurten.

Dat bevalt een groot deel van de Italiaanse schare allerminst. Zo is er zaterdag in het Koning Boudewijn Stadion een golf van opwinding als Del Piero zich in de tweede helft van het trainingspak ontdoet. De Juventus-speler laat weinig zien. Niet zo vreemd. Hij weet dat hij in het kwartier dat hem rest Zoff niet zal overtuigen. Tegen Roemenie hebben Totti en Inzaghi dan al genoeg aan hun public relations gedaan. Totti helpt Italie net over het halve uur aan de 1-0 , Inzaghi loodst het elftal nog voor de rust in veilige haven.

Brussel is, kortom, getuige van het gelijk van Dino Zoff. Een vervelend gelijk, dat zeker. De kwartfinalewedstrijd mag als waarschuwing dienen voor Nederland. Wie in stilte hoopt op een spectaculaire halve finale van de Oranjeklanten in Amsterdam zal bedrogen uitkomen. Zoff is niet alleen de onverstoorbare leider, hij is ook een tacticus zonder franje.

Roemenië komt daar in Brussel snel achter. Tegen de tweemans aanval Moldovan/Mutu plaatst Italië een alles beheersend defensief blok. Het elftal jaagt zelden op de bal en trekt zich bij balverlies zo snel mogelijk terug tot rond het zestien-metergebied. Het is het vaste stramien. Met Cannavaro, Nesta, Iuliano, Maldini en Albertini kort ervoor beschikt Zoff over de meest waardevolle verdediging van het toernooi. Niet omdat het fort onneembaar is. De Roemenen krijgen zelfs enkele goede kansen, met de lob van Hagi tegen de paal als meest in het oog springend moment. Nee, de achterste lijn herbergt andere krachten. Op het bij voorkeur heel klein gehouden veld plegen mensen als Nesta, Cannavaro en Albertini de zwakste linie -het middenveld- over te slaan. Het effect is dodelijk, zeker als de tegenstander suf op eén lijn staat te controleren.

Italië-Roemenië is noodlottigerwijs ook de wedstrijd van Gheorghe Hagi. Het kleine tikje op de schouder van Gianluca Zambrotta, gevolgd door een opzichtige struikelpartij.

Hagi moet wel spijt hebben. Spijt van een rentree die alleen ellende bracht. De Roemeense recordinternational trok zich in 1998 terug uit het internationale voetbal, maar kreeg weer kriebels met het naderen van Euro2000.

Het bezoek aan Luik, Arnhem, Charleroi en Brussel werd een fiasco voor de 35-jarige middenvelder. Roemenie won eén wedstrijd. Tegen Engeland. Uitgerekend het duel waarin Hagi door een schorsing ontbrak. De ster krijgt in Brussel twee nieuwe gele kaarten. Ditmaal in eén duel. In de tweede helft schopt hij Conte bruut uit het toernooi. Hagi ergert zich. En kiest voor een drastische oplossing: als het niet gewoon lukt, dan maar met theater.

Roemenië moet verder met tien man. Zoff ziet dat zijn grote angst is overgewaaid. Geen verlenging, geen penalty-reeks. In die specialiteit hebben de Azzurri een dramatisch WK-verleden. In 1990 (Argentinië), 1994 (Brazilië) en 1998 (Frankrijk) sneuvelde Italie vanaf elf meter.

Als halve finalist krijgt Zoff zelfs brutale trekjes. Daags voor de kruiswedstrijd trekt hij zijn droogste gezicht als Nederland en Joegoslavie ter sprake komen. ,,Het maakt mij niet uit tegen wie we spelen. In deze vorm zijn we goed genoeg om iedereen te verslaan.'' Het klopt. Tenzij Rijkaard een manier vindt om de lange pass te ontmantelen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden