IT-bedrijven in Bangalore zijn bevrijders

Geen vragen over kaste en geaardheid Google grote sponsor Indiase Gay Pride

BANGALORE - De IT-industrie in Bangalore heeft een onverwacht neveneffect: homo's en lesbo's treden er een stuk makkelijker naar buiten dan in andere Indiase steden. De snel groeiende metropool, ook wel het Silicon Valley van India genoemd, drijft voor een belangrijk deel op jonge, hoog opgeleide professionals die uit alle delen van het land de internationale wereld van de IT binnenstromen. Eenmaal bevrijd van de vaak knellende familiebanden, wordt het ineens mogelijk een eigen leven te leiden. En vrijheid betekent in dit geval ook seksuele vrijheid.

Dhruv Dhody (31) kwam dertien jaar geleden vanuit een kleine stad in Uttar Pradesh naar Bangalore om voor een Chinees telecombedrijf te werken. "Vanaf mijn prille puberteit wist ik al dat ik homoseksuele gevoelens had", vertelt Dhody tijdens zijn lunchpauze. "Ik heb jarenlang gedacht dat ik de enige was. Op televisie kwamen homo's niet in beeld en internet bestond nog niet. Ik kon bij niemand terecht en wilde weg. De keuze is op de IT gevallen omdat daar snel geld mee te verdienen valt. Dat was een voorwaarde om te kunnen zijn wie ik ben."

IT-multinationals hanteren meestal een antidiscriminatiebeleid, dat ook in India wordt toegepast: werknemers worden niet beoordeeld op kaste, herkomst of seksuele geaardheid, maar op hun kwaliteiten. Google is een grote sponsor van de jaarlijkse Gay Pride Parade die sinds 2008 in Bangalore wordt georganiseerd. Het Bangalore Queer Film Festival heeft evenmin moeite om financiële steun van bedrijven te krijgen. Het gegeven dat homoseksuelen in economisch opzicht een interessante doelgroep zijn, speelt ook een rol. Er worden flink wat 'roze roepies' gespendeerd in shopping malls en prijzige coffeebars die dienst doen als ontmoetingsplek.

"Dit is mijn echtgenoot", zegt Elen als hij zijn partner Kiran voorstelt. Hij wenkt een ober om nog een Iced Latte te bestellen. Elengovel Purushothaman (37) en Kiran Mova (35), allebei werkzaam in de IT van Bangalore, zijn sinds een jaar of vier getrouwd. Officieel bestaat het homohuwelijk in India niet, maar het koppel liet in besloten kring een trouwritueel uitvoeren door een hindoepriester. De wederzijdse families waren daar niet bij. De nieuwe wereld van de IT mag dan homovriendelijk zijn, dat geldt voor het 'oude India' doorgaans niet.

Elen: "Voor mijn ouders ligt het heel moeilijk dat Kiran en ik een homostel zijn. Ik ben pas twee jaar geleden uit de kast gekomen. Een oud- klasgenoot had mijn vader verteld dat ik het met een man deed. Ik heb getracht om uit te leggen dat ik als homoseksueel geboren ben, maar dat wil er nog steeds niet in. Eigenlijk willen mijn ouders dat ik mijn homoseksualiteit zo veel mogelijk verberg. Als het binnen de familie blijft, verliezen ze hun gezicht niet ten opzichte van de buitenwereld."

Vinay Chandran (37) is verbonden aan de zelfhulpgroep Good As You en werkt al meer dan tien jaar als therapeut in de homogemeenschap van Bangalore. "In de Zuid-Aziatische cultuur blijven veel zaken onuitgesproken", stelt Chandran. "Dat betekent dat homoseksualiteit vaak stilzwijgend door families wordt geaccepteerd. Tegen die achtergrond is het niet per se een ramp om een dubbelleven te leiden. Maar wanneer homoseksualiteit als een wezenlijk deel van de persoonlijkheid wordt ervaren, ontstaan er echt problemen als je dat niet kunt uiten."

Chandran heeft de indruk dat er iets aan het veranderen is. Hij komt steeds meer homoseksuelen tegen die het thuisfront met de nodige zelfverzekerdheid tegemoet treden. Zoals Dhruv Dhody: "Nadat ik mijn eerste IT-baan had gevonden, heb ik mijn vader verteld hoe het zat. Ik heb hem nooit om toestemming gevraagd. Ik heb gewoon kenbaar gemaakt wie ik ben. Onze relatie is nu beter dan ooit. Als ik in Uttar Pradesh was gebleven, was dat niet mogelijk geweest. Mijn familie kon veranderen omdat ik veranderd ben."

Homoseksualiteit uit het strafrecht
Homoseksualiteit viel tot 2009 onder Artikel 377 van het Indiase Wetboek van Strafrecht. Het wetsartikel, een erfenis van de Britse overheersers, stelt dat 'vleselijke gemeenschap die tegen de natuurlijke orde ingaat' strafbaar is. Homoseksualiteit werd impliciet gelijkgesteld aan pedofilie en bestialiteit.

Daar is vier jaar geleden een einde aan gemaakt door de Hoge Raad in New Delhi: homoseksualiteit valt niet langer onder het strafrecht. Conservatieve groeperingen zijn tegen deze beslissing in beroep gegaan.

Volgens Siddhart Narrain van Alternative Law Forum, een collectief van homoseksuele advocaten in Bangalore, kan de geschiedenis niet worden teruggedraaid: "Homoseksuelen hebben hun burgerrechten opgeëist. Die staan ze niet meer af." De uitspraak van het Hof wordt eind dit jaar verwacht.

Als het op homorechten aankomt, valt de wereld in een duidelijk pro- en anti-blok uiteen. In (West-)Europa, Noord-Amerika en Latijns-Amerika is homoseksualiteit niet alleen bijna overal legaal, maar is er ook steeds meer ruimte voor de officiële erkenning van homoseksuele relaties. In grote delen van Afrika en West- en Centraal-Azië zijn homoseksuele handelingen juist strafbaar, ook al voeren niet alle landen die wet even fanatiek uit.

In de westerse wereld en Zuid-Amerika lijkt de emancipatiebeweging bezig met een niet te stoppen opmars. De afgelopen weken stemden de parlementen van Uruguay, Nieuw-Zeeland en Frankrijk in met het homohuwelijk, waarmee er nu wereldwijd veertien landen zijn die het huwelijk van mensen met hetzelfde geslacht erkennen.

Ook elders lijkt het homohuwelijk niet meer ver weg. In Groot-Brittannië bereidt de regering daartoe wetgeving voor, en in de VS heeft president Obama zich al voorstander betoond. Nu al erkent menige Amerikaanse staat het homohuwelijk - gisteren voegde Rhode Island zich er als tiende bij.

Het derde, neutrale blok in de wereld (Oost-Azië, Oost-Europa) beweegt zich overigens niet per se naar het Westen toe. In landen als Rusland en Polen is eerder een beweging de andere kant op waar te nemen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden