Israëlische cinema handelt niet alleen over oorlog

Israëlisch Filmfestival: Film IsReal. Tot en met 13 april in het Ketelhuis in Amsterdam. Van 24 t/m 28 april in het Filmhuis Den Haag

Het CinemAsia Film Festival voor liefhebbers van de Aziatische cinema is op dit moment in volle gang in het Amsterdamse filmhuis Rialto. Fans van horror, fantasy en scifi kunnen terecht bij het Amsterdam Fantastic Film Festival in Tuschinksi. Dan begint straks in Utrecht het Latin American Film Festival. En daarna kunnen we in Amsterdam weer naar De Balie voor kritische documentaires uit Israël.

Een paar thematisch of geografisch verwante films leveren tegenwoordig al snel een filmfestival op. Een hoofdstedelijk cultureel centrum vertoont niet zomaar Israëlische documentaires, maar organiseert het Filmfestival Witnessed from Within. En zo kunnen we voor een aantal recente films uit hetzelfde Israël vanaf vandaag terecht bij de eerste editie van het Israëlisch Filmfestival. Het programma had ook wel zonder de wat gezochte omkering ’Film IsReal’ gekund, maar dat is een kwestie van smaak.

Het initiatief komt van twee mediastudenten van de Universiteit van Amsterdam. Anja Waleson en Lievnath Faber presenteren zich als respectievelijk festivaldirecteur en artistiek directeur. Anders dan het Joods Film Festival – eind vorig jaar – wil het Israëlisch Filmfestival de rijkdom aan verschillende culturen in het gebied benadrukken. Openingsfilm vanavond is ’Jellyfish’, waarmee de echtelieden Etgar Keret en Shira Geffen vorig jaar in Cannes de prijs voor het beste debuut wonnen. In de fantastische fabel volgen we de levens van verschillende jonge vrouwen in Tel Aviv. Centraal staat een serveerster op bruiloften en partijen, gespeeld door de opvallend fotogenieke Sarah Adler die eerder te zien was in ’Notre Musique’ van Jean-Luc Godard en ’Marie Antoinette’ van Sofia Coppola. Turend naar de zee ziet de liefdesverdrietige serveerster plots een roodharig, blauwogig meisje uit de golven komen. Het is een prachtig magisch moment dat waarschijnlijk de herinnering aan en de confrontatie met de eigen jeugd symboliseert.

In ’Beaufort’ – de Israëlische film die dit jaar in plaats van ’The Band’s Visit’ naar de Oscars ging – van regisseur Joseph Cedar wordt ook veel in de verte getuurd. Op een heuvel in Libanon, waar Israëlische soldaten op een onzichtbare vijand wachten, wordt de zinloosheid van de oorlog aan de kaak gesteld. Jammer dat niet op de échte historische plek is gefilmd, het fort Beaufort, met uitzicht op Damascus. Dat de filmlocatie een replica is, zegt veel over de spanningen in het gebied.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden