Israël oogst wat het zelf heeft gezaaid

Bij de gevangenenruil met Hezbollah heerste in Israël verdriet en woede. Niemand had belangstelling voor de gevoelens in Libanon. Ten onrechte.

Heel Israël was ondergedompeld in een zee van verdriet en rouw toen vorige week de twee omgekomen Israëlische soldaten werden overgedragen, onderdeel van de gevangenenruil met Hezbollah. De Israëlische zenders wijdden urenlange uitzendingen aan de gevoelens bij de twee getroffen families, die de afgelopen twee jaar door de media zijn getransformeerd tot nationale symbolen (en kijkcijfermagneten).

Overbodig te zeggen dat met geen woord werd gesproken over de 190 families die hun dode zonen terugkregen in Libanon. Niemand was in de stemming om te willen begrijpen wat er aan de andere kant gebeurde. In tegendeel: de ontvangst die ’moordenaar Koentar’ daar kreeg en de overwinningsspeech van Hezbollahleider Hassan Nasrallah waren olie op het vuur van woede, haat en vernedering.

Toch was het de moeite waard voor Israëliërs om te volgen wat daar gebeurde, in Libanon, omdat dit veel invloed zal hebben op onze situatie.

Het was natuurlijk de grote dag van Nasrallah. In de ogen van miljoenen Arabieren heeft hij een grote overwinning behaald. Een kleine organisatie in een klein land heeft Israël, de regionale macht, op de knieën gekregen, op het moment dat Arabische leiders hun oren laten hangen naar Israël.

Al Jazeera bracht de heldenontvangst in beeld, urenlang. Voor jongeren in Cairo, Amman of Bagdad was er maar een conclusie mogelijk: hier stond de man die de Arabische eer heeft hersteld. Vergeleken met hem zijn de Arabische leiders dwergen. Nasrallah deed nog een duit in het zakje: „Er is een eind gekomen aan het tijdperk van vernedering.”

Het was een historische dag voor Libanon. Dit was nog nooit gebeurd: de complete politieke elite stond op het vliegveld van Beiroet, tot en met degenen die meer dan eens hadden gevraagd om de liquidatie van Hezbollah. Nasrallah groeide die woensdag uit tot de belangrijkste en machtigste man in het land. En het gespleten Libanon werd een herenigde natie, voor Israël niet langer een deurmat in de regio.

Sommigen denken dat de geslaagde uitruil van gevangenen de reden was dat Nasrallah op het schild werd geheven. Maar in werkelijkheid is al lang geleden de basis gelegd voor deze ontwikkeling. Verantwoordelijk zijn al die mensen die de verwoestende Tweede Libanonoorlog steunden, door de media enthousiast bezongen op de eerste dag. De lichamen van de twee ontvoerde Israëlische soldaten hadden terug naar huis kunnen komen door onderhandelingen, net zoals dat nu is gebeurd.

Maar je kunt nog verder teruggaan, naar de Eerste Libanonoorlog van Ariel Sjaron. Ook die werd uitbundig bejubeld, maar in feite begon toen de opkomst van Hezbollah. De sjiitische gemeenschap was voor die oorlog nog onze goede buur. Het Israëlische leger maakte met de moord op de toenmalige Hezbollahleider de weg vrij voor Nasrallah.

En laten we Sjimon Peres niet vergeten, die de ’veiligheidszone’ creëerde in Zuid-Libanon, in plaats van daar op tijd te vertrekken. En, in de jaren vijftig, het voorstel een christen te installeren als dictator van Libanon, die vervolgens een vredesverdrag met Israël zou tekenen.

De dodelijke mix van arrogantie en onnozelheid die de Israëlische omgang met de Arabische wereld kenmerkt, heeft bijgedragen aan wat er vorige week woensdag gebeurde in Beiroet. Het zou mooi zijn als dit onze leiders wat werkelijkheidszin en bescheidenheid zou leren. Maar ik ben bang dat het tegenovergestelde zal gebeuren: versterking van de gevoelens van woede en haat.

Al onze regeringen dragen verantwoordelijkheid voor de nationaal-religieuze golf die door de Arabische wereld gaat, en die veel gevaarlijker is voor Israël dan het seculiere nationalisme van leiders als Jasser Arafat of de Syrische president Assad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden