Opinie

Israël moet buigen en bezetting opgeven

De Israëlische premier Netanjahoe tijdens zijn toespraak voor de Algemene Vergadering in New York. Beeld afp

Erkenning van een Palestijnse staat zal worden geblokkeerd. Maar Israël kan niet voortgaan op de oude voet.

De Palestijnse president Abbas heeft vandaag in New York voor de 'staat' Palestina het volledige lidmaatschap van de VN aangevraagd. Ondanks de wereldwijde support die hij heeft ontvangen, is de kans dat Palestina zal worden toegelaten tot de VN echter nihil. Dat is te wijten (of te danken) aan de belofte van president Obama aan de Israëlische premier Netanjahoe om het Palestijnse verzoek te zullen blokkeren.

En daarmee is het pleit beslecht. Ook andere vrienden - door dik en dun - van Israël, waaronder Nederland, zijn tegen. Zij beroepen zich steevast op de vrees dat het vredesproces tussen Israël en de Palestijnen verstoord zal worden als de VN een Palestijnse staat verwelkomen, waarvan de grenzen bepaald worden door de demarcatielijnen aan de vooravond van de Zesdaagse oorlog van 1967. En dan zou Oost-Jeruzalem als hoofdstad van de Palestijnse staat moeten worden beschouwd.

Nu zal geen weldenkend mens het belang van een vredesproces ontkennen, maar het proces in het Midden-Oosten moddert al jaren voort en ligt vaak, zoals nu weer, tijden in coma. En het is vooral Israël - de formele bezetter van de Westelijke Jordaanoever - dat steeds opnieuw blokkades opwerpt door voort te gaan met een kruipende annexatie van potentieel Palestijns grondgebied.

De vrienden van Israël zien dat ook wel en steken zo nu en dan een waarschuwende vinger op. Maar als het er op aan komt, zullen ze nooit de kant van de Palestijnen kiezen.

Tijdens een recent bezoek aan Egypte maakte ik mij in toenemende mate zorgen over de toekomst van de staat Israël. Ondanks de verscheidenheid aan groepen en mensen die ik tegenkwam op het fameuze Tahrir-plein, was er duidelijk sprake van een gemeenschappelijke vijand - Israël - en een wederopstanding van het Arabisch nationalisme.

Wat ik meemaakte, voorspelt weinig goeds voor de toekomst. Zo was er de bestorming van de ambassade van Israël, waarbij Egyptische militairen, enkele rijen dik, aanvankelijk toekeken. Een reactie ter plekke de volgende dag: "Sadat en Moebarak hebben Israël altijd de hand boven het hoofd gehouden ten koste van de Palestijnen. De rollen worden nu omgekeerd. De tijd is er rijp voor."

Israël heeft twee mogelijkheden om de nieuwe tijd onder ogen te zien. Het kan het vredesproces laten voor wat het is - vooral een show voor zijn buitenlandse vrienden - en zich verschansen in zijn groeiend bastion, vertrouwend op militaire kracht, inclusief de atoombom. Of het kan zich realiseren dat er maar één weg is die leidt naar vrede met de Palestijnen en de andere Arabische buren en dat is door het opgeven van de bezetting.

Het hart van het probleem is de bezetting in 1967 van andermans grondgebied. Israël zal de grenzen van toen, van voor de Zesdaagse oorlog, moeten erkennen en aanvaarden. Die allesbeslissende stap zal eindelijk moeten worden gezet. Immers, pas dan komt er ruimte vrij voor de uitwisseling van stukjes land; enerzijds om Gaza en de Westelijke Jordaanoever met elkaar te verbinden en anderzijds om Israël toe te staan een aantal nederzettingen in te lijven die inmiddels aan bestaande steden zijn vastgegroeid, met name Jeruzalem.

De tijd dringt. De Israëlische regering en haar vrienden kunnen niet wachten tot Egypte de diplomatieke relaties met Israël in de ijskast zet en de Arabische straat de ruimte geeft om zoveel mogelijk krachten tegen het voortbestaan van het buurland te mobiliseren. Een terugkeer in tijd, met alle oorlogen van toen, kan de wereld van morgen zich niet permitteren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden