Islamisten willen Turkije zonder drank

Alcohol is de islamisten in Turkije een doorn in het oog. De regerende islamistische AK-partij ontwikkelt de laatste jaren beleid om alcoholgebruik, streng verboden in de islam, aan banden te leggen.

Het duurt nog even eer de zigeunermuzikanten arriveren in het visrestaurant in Dogubayazit. De gasten hebben ook nog niet te diep in het glaasje gekeken. Een kleine man met een grote neus brengt een toost op de gezondheid van alle aanwezigen aan tafel en zegt, nog zeer goed verstaanbaar: „Lieve mensen toch, jullie kunnen dood gaan aan de alcohol, maar vergeet niet dat alle mensen die alleen maar water drinken ook dood zullen gaan.”

Het is bijna twaalf uur ’s nachts in het land dat de afgelopen jaren in alle sectoren is gegroeid. Alleen het alcoholgebruik nam het afgelopen jaar met tien procent af.

De eigenaar van het visrestaurant waar de mannen en de vrouwen de raki consumeren, een vadsige veertiger met dikke wenkbrauwen, vertelt over het beleid in de AK-partij-gemeenten: „Dit restaurant zit binnen de grenzen van een CHP-gemeente (de CHP is de oudste politieke partij van Turkije, red.). Het was daarom niet moeilijk om mijn vergunning te verlengen. Ik wilde met een compagnon een bar openen in Beyoglu, een gemeente die door de AK-partij wordt bestuurd. Ze sturen ons al twee jaar van het kastje naar de muur. Ik geloof dat we die vergunning gewoon niet zullen krijgen.”

De Turkse pers bericht al langer over gemeenten die op tal van manieren drinkers dwarszitten. Nieuwe vergunningen worden niet verleend. Vergunningen die er wel komen, zijn voor tenten buiten de stadscentra. En de horeca-eigenaars wordt het leven zuur gemaakt met overdreven controles en boetes.

Het pesten van de horeca is iets wat de alcohol minnende Turken wel kunnen trotseren. Maar de grootste klappen vormen de extreme prijsverhogingen. De prijs van raki, de nationale anijsdrank, is in de afgelopen vijf jaar met honderd procent gestegen, de prijs van wijn met negentig procent. De huisvader die – zoals een Fransman met een stokbrood – met een met krantenpapier omwikkeld glas raki naar huis gaat, komt dus steeds minder voor. Raki is niet meer te betalen voor het gemiddelde huishouden.

Minister van financiën Kemal Unakitan zegt na elke accijnsverhoging dat het niet gaat om het alcoholgebruik, maar om de staatskas. De overheid heeft meer geld nodig, dus wordt de accijns op alcohol verhoogd.

Maar volgens Ayse Ayten van het wijnbedrijf Kutman spreekt het voor zich dat de AK-partij het alcoholgebruik op grond van religieuze overtuigingen wil uitbannen. „Door de tegenwerking van de regering zijn we bijna niet meer in staat om wijn te produceren”, zegt ze.

„De regering wil onze sector kapotmaken. De consequentie van de te hoge belastingen is dat de helft van de wijnproductie in het land illegaal is. Wat voor gevolgen dat voor volksgezondheid heeft, weten we niet.”

In het visrestaurant zijn de zigeunermuzikanten inmiddels verschenen. De mannen en de vrouwen hebben inmiddels wel diep in het glaasje gekeken. De mooie zigeunerjongen speelt op zijn viool, iedereen zingt: ’De enige vrienden die mij niet hebben verlaten, zijn mijn sigaretten en mijn raki* Ook zij hadden me wel vaarwel gezegd als ik geen geld had om ze te kopen*’

Hier en daar wordt een nootje vals gezongen. Het ligt waarschijnlijk aan de (dure) raki.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden