déjà vu

Is Oprah de volgende 'senator van de snoepjes'?

Oprah Winfrey hield tijdens de uitreiking van de Golden Globes een bevlogen toespraak.Beeld AP

Voor een zaal vol Amerikaanse filmadel hield Oprah Winfrey tijdens de uitreiking van de Golden Globes eerder deze week een bevlogen toespraak. Werd ze louter gedreven door maatschappelijk engagement? Of was het een ouverture voor een kandidatuur bij de presidentsverkiezingen van 2020?

Het sterrendom, en Hollywood in het bijzonder, vormde al vaker een springplank voor politieke carrières. Denk bijvoorbeeld aan Arnold Schwarzenegger, de krachtpatser van Oostenrijkse komaf, die het tot gouverneur van Californië schopte.

Of aan Fred Grandy, bij het grote publiek (ook het Nederlandse) bekend als purser Gopher in de tv-serie 'The Love Boat'. Vanaf 1986 was de acteur vier termijnen lang de Republikeinse vertegenwoordiger van de staat Iowa in het Huis van Afgevaardigden.

En het meest legendarisch is natuurlijk Ronald Reagan die eerst gouverneur van Californië en daarna president van de Verenigde Staten werd.

Waardevolle stappen

Diezelfde Reagan had in een film ooit de zoon gespeeld van een collega, die nog voor hem overstapte naar de politiek. Zijn naam was George Murphy, een acteur die zijn naam vanaf 1930 vooral vestigde in de hoogtijdagen van de musical. 

Hij zong en danste in die dagen aan de zijde van sterren als Judy Garland, Fred Astaire en Shirley Temple. Zijn lengte, uiterlijk, tekstbehandeling en het gemak waarmee hij bewoog, kwamen hem later goed van pas. Murphy (1902-1992) was als politicus geknipt voor het televisietijdperk.

Meer carrièrestappen bleken achteraf waardevol voor zijn loopbaan als senator. Van 1944 tot 1946 was hij bijvoorbeeld voorzitter van het Screen Actors Guild, de vakbond van filmacteurs. Reagan zou later een van zijn opvolgers in die functie zijn.

Tekst loopt verder onder afbeelding

Links Ronald Reagan, rechts van hem George Murphy.Beeld rv

Murphy kreeg in 1951 een ere-Oscar vanwege zijn verdiensten in en voor de film. Kort daarna stopte hij met het vak. De voormalige musicalster werd pr-man voor grote concerns in Hollywood en deed daar opnieuw politiek bruikbare ervaring op.

In zijn jonge jaren koesterde Murphy sympathie voor de Democraten. Maar eind jaren dertig had die partij voor hem voorgoed afgedaan. Hij bespeurde een hang naar socialisme en doorgeschoten overheidsbemoeienis. Murphy werd Republikein, een behoorlijk conservatieve.

Geld loskrijgen

Als een van de boegbeelden van de film sprak hij tijdens de hysterische communistenjacht in de Koude Oorlogsjaren zijn afschuw uit over het alom aanwezige rode gevaar. Zijn nieuwe partij deed ook een beroep op Murphy's kennis en kunde voor de twee presidentiële inauguraties van Eisenhower in 1953 en 1957. De oud-acteur had de artistieke leiding over de ceremonies.

In 1964 stelde Murphy zichzelf kandidaat voor de Senaat namens Californië. Hij won. Zijn grote kracht lag misschien wel buiten de vergaderzaal. Bij fundraisings was hij als ster van vroeger als geen ander in staat om geld los te krijgen voor campagnes van collega's. 

Dat ging tot een operatie aan zijn stembanden vanwege kanker hem voor de rest van zijn leven een zacht, blikken stemgeluid gaf. Dat hielp evenmin bij herverkiezing. In 1970 legde hij het af tegen een gematigde Democratische tegenkandidaat, ook omdat uitlekte dat Murphy nog altijd op de loonlijst stond van filmbedrijf Technicolor.

Snoepvoorraad

Politiek brak Murphy in de Senaat geen potten, maar toch veranderde hij dit vertegenwoordigend orgaan voorgoed. De oud-acteur had de slechte gewoonte om snoep de zaal in te smokkelen. Dat mocht niet: eten in de Senaat was en is verboden. In 1968 verhuisde Murphy naar een plek kort bij de ingang. Daar liep zijn stiekeme snoepen meer in de gaten en de politicus dwong stilzwijgen af door lekkers te gaan delen met collega's. Dit werd een traditie.

Ook na Murphy's verdwijnen uit de Senaat zit er altijd een volksvertegenwoordiger met een grote voorraad snoep bij de ingang. De plek wordt de candy desk genoemd.

Lees hier meer van deze rubriek, waarin Paul van der Steen wekelijks het nieuws door een historische bril bekijkt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden