'Is onze lieve gastvrouw een gifmengster?'

De Chileense huurders blijken helemaal geen Chilenen te zijn. Ze zijn Argentijnen, heten Zorreguieta en zijn familie van een zekere Maxima, die het kasteel gebruikt om haar Hollandse droomprins te ontmoeten. Als de prins, vergezeld van de Engelse kroonprins Charles, is gearriveerd, klinken er vier pistoolschoten.

In de enorme keuken, twee lange trappen af, achterin en onderin het kasteel Belvédère, hield Jennifer Paterson, bekend van het enorm succesvolle BBC-kookprogramma 'Two Fat Ladies', even stil. Druk bezig met de bereiding van de hertenmedaillons met zwarte-bessengelei, stond ze net met de stukken bestorven hertenvlees in haar handen, toen het geluid van enkele doffe knallen, vervormd, maar duidelijk hoorbaar haar oren bereikte. ,,Good heavens', riep ze uit in haar geaffecteerde Engels waarin altijd een vleugje ironie en spot doorklonk. ,,Zijn ze daar boven al aan de jacht begonnen? Stond dat niet voor overmorgen op het programma?'

Haar collega en vriendin, Clarissa Dickson Wright, druk bezig met de Aquitaanse notentaart, haalde haar schouders op. ,,Honey', zei ze, ,,zo lang ze in staat zijn te eten, laat het me koud hoe ze hun vrije tijd invullen, al schieten ze in plaats van zwijnen en herten op elkaar. Bovendien, de helft kén ik niet eens. Het loopt er allemaal maar door elkaar en naar binnen en naar buiten. Quite frankly, het interesseert me ook niet, als ze maar aan één tafel zitten en de moeite nemen om weer eens te proeven. Dat we hier niet zijn uitgenodigd om een groep morsdode smaakpapillen tot leven te wekken.'

,,Indeed', zei Jennifer. Ze hield een hertenmedaillon in haar handen en sloeg er speels, maar tamelijk stevig mee in het restant van de op smaak gebrachte bloem en liet het even later in het gloeiende spekvet glijden, dat borrelde en siste in de pan. Zwijgend hielden de beide dames hun neus even in het prikkelend aroma. ,,Delicious', zuchtte Clarissa. ,,Jennifer, dear, soms zijn er van die momenten dat ik volmaakt, volmaakt tevreden ben.' Ze keek de keuken rond. ,,Dan denk ik, als het hier ophoudt, nu onmiddellijk, meteen, dan is het in orde. Dan heb ik toch iets goeds gedaan. Kan ik, als ze me voor de stoel van onze maker schuiven en vragen: Clarissa Dickson Wright, wat heb je gedaan in je leven?, antwoorden: Ik heb een degelijke Aquitaanse notentaart gemaakt. Hij was vol, calorierijk, en om je vingers bij af te likken.'

Jennifer veegde haar handen af aan een doek en keek naar de hertenmedaillons, waar vocht uit opwelde in kleine, wijnrode druppeltjes. ,,Tijd voor een kleine pauze', zei Clarissa. Ze namen naast elkaar plaats op een van de houten banken die tegen de wand waren geplaatst. Jennifer deed haar zwarte, bewasemde bril af en veegde hem schoon, terwijl Clarissa een Cubaanse sigaar uit haar binnenzak nam en deze met veel misbaar aanstak. ,,Nog een minuut of zeven, acht', zei Jennifer, kippig rondturend, de bril op haar schoot. ,,Dan mag wat mij betreft het vlees naar boven en kan het bacchanaal beginnen.'

Clarissa's gezicht verdween bijna in de rook. ,,Ik hoop dat ze genoeg hebben aan de taart.' Ze keek even bedenkelijk. ,,Maar hij is loodzwaar, stampvol walnoten. En dan gloeiende zwarte koffie erbij.' Ze klakte met haar tong en keek even naar de sigaar waarvan het puntje rood oplichtte.

,,Eigenaardige vrouw, wel, die Corinthia', begon Jennifer. ,,Doodnerveus. Op het randje van het hysterische... maar ja, met al die verhalen die de ronde doen... wat vind jij daar nou van?' Ze wendde zich tot Clarissa die net weer een stevige trek van haar sigaar nam en bedachtzaam en met een lichte frons naar de deur keek, alsof daarachter de wereld met al zijn onduidelijkheid en chaos pas echt begon. ,,Welke verhalen?' Clarissa glimlachte. ,,Die over de verdwijning van haar man, hoe heet'ie, Charles, of die over onze Lady Thatcher en haar bemoeienissen met dit château als liefdesnest voor diverse koninklijke love-pigeons, zoals dat Hollandse prinsje en dat meisje Maxima? Of dat geroezemoes over banden met Argentinië?' ,,Chili', zei Jennifer. ,,Tenminste, dat is wat ík heb gehoord. En een tafel vol hooggeplaatste gasten. Whatever. Tja.' Clarissa nam een nieuwe trek en perste de rook puffend en een tikje overdreven, in kleine rookcirkeltjes, tussen haar smalle lippen naar buiten. ,,Dat krijg je met zo'n verlaten kasteel als dit. Er gebeurt iets. Er is een geheimzinnige verdwijning, en omdat niemand bewijzen heeft van wat dan ook, voor wat dan ook, worden verhalen opgeblazen, uit hun verband gerukt, en die dame van dat Château vaart er ondertussen wel bij. Geef haar eens ongelijk. Die wil dat haar wijn verkoopt. Of die nou bestaat uit een laag droesem en sterke verhalen, of werkelijk te drinken is, wat kan dat haar schelen.'

,,Heb je gehoord op de radio', zei Jennifer. ,,Van dat keukenhulpje uit Buckingham Palace. Dat kind zei dat het heel eenvoudig geweest zou zijn rattengif in het eten van Elizabeth te doen, de wens is de vader van de gedachte. Doet me er aan denken: zou onze lieve, neurotische gastvrouw niet zélf een gifmengstertje kunnen zijn? Is dat ook niet heel Frans? Nog een glaasje, Charles, liefje. Neem gerust nog wat.'

,,Ik schrik nergens van', zei Clarissa. Ze veerde energiek omhoog. ,,Even naar de taart kijken.' In de gang waren nu voetstappen hoorbaar. ,,Ach, daar zul je de meisjes hebben,' zei Jennifer. ,,Nou, ons hert is er klaar voor.' Ze stond ook op en liep moeizaam, op kousevoeten, naar het enorme aanrecht. Schepte het vlees in een zilveren schaal en goot de rest van de zwarte-bessengelei in een porseleinen kommetje. ,,En als onze English touch ze niet bevalt, dat ze er dan in moge blijven, in hun kikkerbillen en mussenlevertjes, die hapjes voor een holle kies,' zei ze. ,,Ons werk zit erop. Ik hoop dat het klopt, van die Hollandse prins. Die ziet er tenminste uit alsof ie kan eten.'

Toen zwaaiden de beide dames de zware houten deur van de keuken open, en voelden hoe koude, kille lucht langs hun wangen streek. De gang strekte zich lang en donker voor hen uit. In de verte naderden de meisjes, haastig, met klakkende hakken en oplichtende schortjes.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden