Is duurzaamheid luxe of kern van ondernemen?

(Trouw)Beeld AFP

De tijd dat twee projecten in Afrika voor een onderneming voldoende waren om aan te tonen dat er maatschappelijk verantwoord wordt gewerkt, is gevoeglijk voorbij. De consument trapt daar niet meer in. Dat weet inmiddels ook koffiebrander Douwe Egberts. Vorige week ging het bedrijf zelfs overstag toen het aankondigde voortaan ook Fairtrade-koffie voor bedrijven te willen schenken naast de toch al aanwezige koffie met het duurzame UTZ-certificaat. De macht van de markt heeft zijn werk gedaan. Als de markt Fairtrade vraagt, dan wordt Fairtrade gedraaid.

Maar is aandacht voor duurzaamheid nu de kern van ondernemen geworden of slechts een premie op de dagelijkse gang van zaken? Het heeft er alle schijn van dat duurzaam een integraal onderdeel van ondernemen is geworden.

Vorige week mochten een paar honderd inkoopmanagers, duurzaamheidsspecialisten van grote ondernemingen en vertegenwoordigers van milieuclubs in de Amsterdamse Rai zich over duurzaamheid buigen. Vroeger trokken dit soort congressen een klein publiek, nu zat de Rai vol.

Waar mag je inkopers op afrekenen? Een decennium terug was een goede inkoper een werknemer die trots kwam vertellen dat hij dit jaar weer tien procent korting op de prijs van leveranciers had bedongen. De sfeer was dit keer aanzienlijk anders. Een goede inkoper heeft oog voor de positie van de leverancier, gaat niet voor de prijs alleen maar vooral ook voor het bestendigen van de relatie. Wat heb je aan een inkoopcontract waarbij de leverancier wordt uitgeknepen, het milieu wordt uitgemolken en arbeiders worden uitgebuit. Komt de milieuschade of de uitbuiting aan het licht dan raakt dat de kern van de onderneming en dus is duurzaamheid geen luxe maar simpelweg een onderdeel van goed ondernemerschap. Die nieuwe inkoper gaat niet voor kortetermijngewin maar voor langetermijnrelaties. Hij heeft oog voor de voorgangers in de economische keten. Zo veel werd wel duidelijk tijdens het congres. De echt succesvolle inkoper mag alleen nog thuiskomen met de mededeling dat de voorgaande schakels in de keten maatregelen hebben genomen om duurzaam te produceren. De onderneming vaart daar namelijk wel bij. Voor grote concerns als AkzoNobel is duurzaamheid een integraal onderdeel van de ondernemingsstrategie. Duurzaamheid is de norm, niet duurzaam de afwijking.

Stel dat dat waar is dan heeft de milieutop van Cancun in Mexico voor het bedrijfsleven weinig kunnen betekenen. De volle zaal in de Rai liet desgevraagd ook weten geen enkel heil te verwachten van de top die gisteren afliep. Met het aanknippen van een duurzaam led-lampje gaf vrijwel iedereen aan door te gaan met duurzaamheid ongeacht de uitkomst van de top in Cancun.

Het was een bemoedigend tafereel. Maar daarmee is de duurzame economie nog geen feit. Dat stadium is bereikt als omzet-, winst- en verliescijfers in een adem worden genoemd met resultaten voor duurzaamheid.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden